Mart Bir Mevsim mi, Bir Eşik mi? Bazı aylar takvimde ilerler; bazı aylar insanın içinde yer değiştirir. Mart, içimizde yer değiştiren aylardandır. Bir yanında 8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nün toplumsal hafızası, bir yanında baharın dirilişi, bu yıl ise aynı döneme denk gelen Ramazan ve Bayram… Bu buluşma her yıl yaşanmaz. Çünkü Ramazan hicrî takvime göre…
Sahte Tanrıların Çöküşü ve Siyonist Vahşetin Sonu Artık kimse bize Batı’nın “üstün değerlerinden”, “hukukun üstünlüğünden” veya “insan hakları” karnesinden bahsetmesin. Kendi kirli fantezilerini örtmek için dünyayı kan gölüne çeviren, Müslümanları “terörist” yaftasıyla hedef tahtasına koyan bu şizofrenik düzenin maskesi, Epstein dosyalarıyla paramparça olmuştur. Ancak bu, buzdağının sadece görünen kısmıdır. Yüzyıllardır sömürdükleri ülkelerin ve halkların alın…
Bir varmış bir yokmuş, hep varmış hiç yokmuş… Var ile yok arasının yok olduğu bir sükûnetin ayak sesleridir, kapımızda gezinip duran. “Ya Hayy, bana kapılarını ardına kadar aç!” diye dua ederken, kendi kapımızın ardındaki boşluğu görmenin hüznüyle hemhâl olmuşuz. Bir ömürlük dualardan, bir görümlük rüyalara düşmenin sancısı var içimizde. Geceler biriktirdik süslü sandıklarımızda ve hiç…
Bilemedim. Bir dost ile sohbet, seviyeli bir fikir alışverişi, psikoterapi seansı ama bedava… Tadı damağımda, doyamadım. Sorular, cevaplar, sorulamayanlar, sorulmadan cevap alınanlar… Psikoterapist, aile danışmanı, takdir ettiğim bir kadın. Sakin tavırları, arka planda sahip olduğu dengelerinin açıkça delili. Bir toplantıda „İnsanların iyiliğe inanmak istiyorum.“ demiştim. „Ama kötülük var.“ dediğinde ise oturup konuşmaya davet etmiştim. Kabul…
Gençlere, rahmetli anneciğimin bir tavsiyesini duyurmak istiyorum sözün tam burasında. Derdi ki: “Beni gücendirsen de ben affederim. Hayır duadan bir lahza uzak durmam. Ama gönül kusurlarının öylesi vardır ki gayretullaha dokunur. İnsan bunun için, yaşlandıkça daha çok korkuyor. Bir şey istemezmiş gibi görünmemin ve söze fazla karışmayışımın sebebi bu. Durgun duruşuma başka sebep aramayasın diye…
“Çanakkale’den Kaçanlara -İngilizlere-”, nr. 5 [Şubat 1331] Sizlerde fakat sade hayânın adı varmış. Türk’ün kanı etmiş de temas öyle kızarmış Tarihinizin çehre-i bî-his ü hayâsı! Askerleriniz fenn-i firârın ulemâsı! Bir şâibe şeklinde duran öyle denizde? Nâmusunuzun derbeder enkâzını biz de Askerleriniz zannediyor aldanıyorduk!.. Biz kavmini millet, seni devlet sanıyorduk! Mithat Cemal [Harp Mecmuası, Sayı: 5,…
Kadının varlığı, insanoğlu için hep dikkat çekmiştir. Hani merak uyandıran konular için derler ya, ‘incelenmeye değer’ diye. İşte kadın konusu tam olarak böyle bir konu. Bazen tarihin akışını değiştirmiş, bazen türkülere konu olmuş Suzan Suzi olmuş, Mihriban olmuş, bazen büyük bir kararlılıkla yerinden doğrulmuş Nene Hatun, Şerife Bacı olmuş, bazen de en azılı zalimlerden olmuş…
Ey Çağın Bedî’si, Silsile-i merâtib ellerinden öpmek için sıraya dizilmişler! Samimi olanlar olduğu gibi mürâi olanlar da var! Fark edersin… Lâkin, susarsın! 7’den 70’e ziyaretçilerine gıpta ederim! Kalplerini bir canda toplamış vahdete râm dostlarına selam olsun. Şîşe-i dilim kırılır ise kırılsın… Yeter ki taşıdıkları o paha biçilmez kristaller yerlere düşüp parçalanmasınlar! “Bayram” demişler adına… Dervişlerin…
Fıtrat olarak her insanın beklediği bir gün vardır. O gün gelecek her şey düzelecek; ne bu dertler kalacak, ne beklenen mutlaka gelecek, dert olan, eza veren her ne ise gidecek; o araba, o ev alınacak, onunla evlenilecek veya yolunda olmayan her şey yerine oturacaktır. Beklenen ama hiç gelmeyen o güne ben “Altın Gün” diyorum. Ve…
-Musa Hûb’un “Modern Çağların Hayâ Albümü” Yazısı Üzerine- Dr. İsmail Küçükturgut İnsanlığın kökünün cılız bir ot gibi sarsıldığı ve insanın bizzat cılız bir ota dönüştürüldüğü ve hatta çorak bir toprakta bitmiş kökleri cılız bir dikene dönüşme yolunda olduğu bu devirde en hayati birkaç meseleden biri de insan neslinin kurtarılmasıdır. Musa Hub Herkül’deki “Modern Çağların Hayasızlık…
Sessizliğin taşları altından son bir güçle çıkıyorum, içimdeki kalabalığa selam vererek: “Esselâmu aleyküm yerin ve göğün sahibinden bîhaber nefes alan ölüler; Musa’nın asasından, İsa’nın duasından nasiplenemeyenler…” “Fark etmez” dediklerimi fark ettiğim günün sabahına amennâ; dört kitabın İlahına hamdüsenâ… Nazarlı bir bakışla çatlayan kütük gibi; olandan ve kendimden muaf… Sayfaları koparılan kitapların darmadağın olmuş cümleleri gibi…