Ölümü ve sonrasını hiç düşünmeden yaşamak… İnsan için ne büyük bir yanılgı, ne derin bir gaflet! Halbûki hayat dediğimiz şey, başı ve sonu olan bir yolculuktan ibaret. Bu yolculuğun en kesin durağı ise ölüm. Buna rağmen insan, en kesin hakikati görmezden gelmeyi başarabilen garip bir varlık. Ahiret beklentisi olmayan bir insan için geriye yalnızca tek…
Bir Zulmün Sözlüğü Elif E. Bayraktar İnsanlık tarihinin en karanlık sayfalarına bakıldığında ortak bir gerçek dikkat çeker: Büyük zulümler, çoğu zaman kurbanların insanlıktan çıkarılmasıyla başlamıştır. Bir topluluğu isimleriyle, hikâyeleriyle ve acılarıyla „insan“ olarak görmek yerine; onları hayvanlara, haşerelere veya değersiz varlıklara benzeten söylemler, vicdan ile zulüm arasındaki son engelleri de aşındırır. Kelimeler bazen…
Kalbin Yönü Hayatın Yönüdür Elif E. Bayraktar İnsan, başkalarının neyi var neyi yok diye baktığı sürece hayatta gerçek bir tatmin duygusuna ulaşamaz. Başkalarının servetine, işine ya da çocuklarına imrenmek, uzaktan bakıp “Ne kadar rahat ne mutlu bir hayatı var” diye düşünmek çoğu zaman bir yanılgıdır. Çünkü görünen, her zaman gerçeğin tamamı değildir. Nitekim Kur’an’da bu…
Safları Sıklaştırmak Kalpte Başlar Elif E. Bayraktar İnsan, çoğu zaman niyetini ve ahlâkını tek başına değil beraber yürüdüğü insanların istikametiyle inşa eder. Aynı istikamete yürüyenlerle omuz omuza olmak, insanı diri tutar, samimi destek cesarete dönüşür. Saflar sıklaştıkça güçleniriz. “Safları sıklaştırmak”, sadece omuz omuza durmak değil; niyeti, istikameti ve sorumluluğu birlikte taşımaktır. Bu…
Bu dünya, zannedildiği gibi hükmün verildiği yer değildir. Burası daha çok delillerin toplandığı bir mahkeme kalemi gibidir. Hüküm burada yazılmaz; burada kayıt tutulur. Zalimlerin çoğu bu yüzden rahat görünür; çünkü henüz sorgu başlamamıştır. Masumun ahı göğe yükselir ama cevabı hemen inmez. Adalet gecikir fakat kaybolmaz. Dünya, ilahî adaletin inkâr edildiği değil, ertelendiği bir sahnedir. Her…
Annem vefat edeli iki hafta oldu bile. Zaman, acının üzerinden sessizce geçti. Takvim yaprakları bir bir düştü; ben farkına varmadan zaman yol aldı. Halbûki acı hafiflese de yerli yerinde duruyor. Zamanın geçtiğini akıl söylüyor ama kalp henüz tam ikna olmuş değil. İnsan, kayıpla birlikte saatlerin ne kadar acımasızca işlediğini ve zamanın aslında ne kadar hızlı…
Hayat bazen hiç beklemediğiniz bir yerden sorular sorar size. Bir anda omuzlarınıza çöken bir ağırlık, kalbinize düşen bir sızı ve zihninizde dönüp duran o inatçı soru: “Neden ben?” Hâlbuki her “Neden?” sorusu, aslında gizli bir davetin kapısını aralar. Belki de sorulması gereken asıl soru şudur: “Neden ben olmayayım?” Bir imtihanla karşılaştığınızda “Neden ben?” demeyin. Çünkü…
İnsanlara beklemedikleri anlarda, beklemedikleri yönlerden pusu kurarak telkinlerini veren şeytan, fısıldadığı kötü düşünceleri etkili kılmak için kişinin vicdanının devreden çıkması gerektiğinin bilincindedir. Bu nedenle gerçek kimliğini saklar ve verdiği telkinleri insanlara vicdanlarının sesiymiş gibi göstermeye çalışır. Bunun için kullandığı yöntem ise, ‘Allah’ın adını kullanarak yaklaşmak’tır. Organize ordusuyla birlikte insanları gözleyen şeytan, onların zayıf noktalarını, nelerin…
Onlarla geçen sene tanıştık. Bir arkadaşımın aracılığıyla, on yıl önce Irak’tan Türkiye’ye sığınmış bir aileyle yollarımız kesişti. Şehrin kenarına sıkışmış, duvarları yorgun ve rutubet kokan üç odalı bir evde yaşıyorlardı. Ev, bir yandan yoksulluğun sessizliğini, diğer yandan umudun ve sabrın sıcaklığını taşıyordu. Baba bir süredir ortalarda yoktu. Anne, beş çocuğuyla ayakta kalmanın yollarını bulmuştu. Sabahın…
“Farz ibadetlerinden sonra Allah yanında amellerin en sevgilisi (rızâsına muvâfık olanı), Müslümanın kalbine sevinç koymaktır.” (Hadis-i Şerif) Müminler birbirlerinin kardeşleridir. Hâlık’ı aynı, Kitab’ı aynı, yolu aynıdır samimi müminlerin ve aynı duyguları taşırlar. Aynı yola baş koymuş, aynı kitaba tabi olmuş, aynı hedefe, aynı davaya sahip insanlardır. Aralarında dünyevi sevgiler gibi geçici, beklenti ve çıkarlara dayalı…
Zalim Siyonistlerin katlettiği üç şehidinin arkasından Rabbine dua eden Gazze’li bir annenin sözleri kalbime saplandı. “Çocuklarımı şehit vermek Allah’ın bir lütfudur. Ben bu çocuklarımı kaybetmedim, tam tersine onları cennete uğurladım. Allah’a hamd olsun hiç bir çocuğum kalmadı. Onlarla cennette buluşurum inşaAllah. Kimse ölümsüz değildir. Hepimiz öleceğimize göre neden şehid olarak ölmeyelim ki! Biz Senden razıyız,…