Kaos
Hatice Derin Silahlı
Yaygın olarak devletler arası ilişkilerde kullanılan bir kelime olsa da insan hayatının özünde söküp atılmayan dikenli bir huy vardır. Bir başkasının huzurunu bozmak kimilerine içten içe bir mutluluk verir. Kaostan beslenmek tabiri de tam da bu konuyu açıklayan cümledir.
Kimileri seninle duvar boyamaz ama yeni boyadığın duvarları karalamakta mahirdir. Bu çirkinlik sade duruyor dahası da olsun diyerek var gücüyle çatlaklar açıp yıkana kadar uğraşır. Bazı insanlar senin çektiğin acıyı gülerek anlatır.
Ünlü bir yazar bir kitabında özetle şöyle duygu aktarır;
-Suçlu olduğum halde onun üzerine çok gitmiştim. Bu hayatta bana herkesten daha çok değer veren Şaziye’nin karşımda mahcubiyetle ağlaması beni içten içe mutlu ediyordu.
Garip bir kötülük seline kapılan vicdanlar adına utanan, üzülen bahtsızlar topluluğu da çile defterini her gün yeni bir trajedi ile kapatır.
Ucube eleştirilerin, gereksiz iğnelemelerin temelinde bir başkasının başarısı, mutluluğu ya da kaliteli duruşu hedef alınmıştır. Zira kaos insanını mutlu edecek şey başarı ya da güvenilirlik değil; bir başkasının en mutlu anını sabote etmektir.
Kimi zaman sevgi teması ile motiflenen mide bulandırıcı bir başyapıt sunulur huzurunuza. Sadece şakaydı denilerek üzerine bir de mum dikilir. Şakadan anlamıyorsanız onda sizin suçunuzdur!!
Aslında iyi bir insan dediğiniz anda aslında yanıldığınızı göstermek için en uygun anı kollamaktadır.
Sıfatlardan bağımsız olarak (anne, baba, eş, çocuk, arkadaş..) ikili ilişkilerde fiziksel ya da duygusal olarak rencide edilmenin acısını yaşayan da bilir yaşatan da çünkü yaşatan aynı acıyı çok kez yaşamış fakat yaşadığı yaşta kalmıştır.
Günümüzde çıkar ilişkisi dediğimiz melûn durumun da özü kaos insanlarına dayanmaktadır. Neyin doğru neyin yanlış olduğunu adları kadar bilmelerine rağmen kasıtlı olarak yanlışı seçen kaoslar, bile isteye nankörlüğün dibini sıyırırlar. Ne sitem, ne gözyaşı zırhlarında tek bir çizik oluşturmayacaktır.
Onun adına utanılması söz konusu bile değildir, o masumdur, mazlumdur, tertemizdir!
Belki düzelir diye umulan kaos insanı hiç kimsenin çabasıyla düzelecek bir yapıda değildir. Ancak İlâhi makamdan gelen büyük kırılmalar hariç..
İnsanın fay hattı ne zaman kırılırsa diğer yolu tekrar sunar kader. İnsan kalmakla insanlıktan çıkmak arasında keskin bir viraj alır ruh. Yolun devamı çiçek ekmek mi, başkasının çiçeğini sökmek mi, mumamma..
İnsan düğümdür azizim.
İnsan kendi düğümünü dâhi çözemeyen kördüğümdür..