Sedat İlhan Ama hak etmeyene fayda verdiği görülmüyor. Bu konuda o kadar fazla örnek var ki, yine de üzerinde konuşma ihtiyacı duymam nedeniyle şaşkınlıklar içindeyim. Buna rağmen, “istisnalar kaideyi bozmaz” diyelim ki kimsenin kendisiyle arasına girmeyelim. Diğerlerinin sınırlarını veya sınırsızlıklarını belirleme aymazlığına düşmekten kaçınalım. Önyargılarımızı bir yana koyalım. İnsanlık, eğer bilgiyi veya bilgeliği gelecek…
Malumdur ki Kur’an’ı okumak; onu anlamak demektir. Zira ilâhî kelam, gelişi güzel bir okuma ile okunamaz. Kur’an’ın indiriliş gayesi insanlara bir hidayet ve şifa olmasıdır. İşte bu hedef doğrultusundaki bir okuma işlemi yukarıda da geçtiği gibi bizzat Kur’an’ın işaret ettiği okuma ile örtüşür. Onu okumak, onu anlamak ve rehber edinmektir. Arzu edilen, onu Kur’an’ın…
Aralık… Kapı aralık. Sessiz gecede. Issız yolda. Bir başıma. Karda kışta. Adımlarım boşlukta. Karanlığın ortasında. Bir ay ışığı kaldı dünyamda… İki yanım var iç içe: Çocuk yanım; hırçın, susmuyor, ağlıyor, sızlıyor, feryat figan… Diğer yanım; geçmiş karşısına, anlatıyor, tatlı dille, tebessümle, içten, gönülden, aralarına öğütler serpiştirilmiş masallar uyduruyor durmadan. Gecenin sonu gündüzdür, kışın sonu…
Ey Hüseynî Hasan devlet! Ey Hasenî Hüseyn devlet! Ey can mehabbet! Yazılanalara bakmadan yazıldı(lar) sana! Ey himmet! Ey devlet..! Günahlarıma bakmadan yazdırıldığım mektuplarda gönül devletine yağdım. Belki küfürle yağdım. Ama Hak olduğunu bilerek yağdım. Küfrümü ancak senin hak devletin bilirdi. Kisrâlar yıkılalı nice oldu… Gel gör ki kisrâlaşmış nefsim bir türlü yıkıldığının farkına varamadı.…
Ortadoğu denince günümüz dünya toplumunda oluşan ilk algı savaşın, nefretin, yoksulluğun, cehaletin kısacası kaosun olduğu, önümüzdeki yıllar içinde düzelmesi mümkün olmayan parçalanmış ve daha da parçalanıp yok edilmeye çalışılan dünya üzerindeki kanayan coğrafya akla gelmektedir. Ortadoğu tarihine baktığımız zaman birçok dinin, kültürün, dilin, milletin o topraklar üzerinde gün yüzüne çıktığını görürüz. Yine üç semavi dinin,…
“Ölmüş diyeler. üç gün sonra duyalar, soğuk su ile yuyalar, şöyle garip bencileyin.” der Yunus, bilirsiniz. Garip kime denilir? Herkes garip olsa garip kalır mı insan? Zor sorular. Kendim için bile henüz cevabını bulamadım. Ömrüm aramakla geçti desem yeridir. Sürekli insanlığımızı sorguluyorum. Bazılarının söylemlerini temel edinerek üzerine bina ettiğim düşüncelerim beni bir noktaya getirdi,…
Hayatımız harama karşı takvâ, helale karşı itina dengesi içinde geçmesi gerekirken, ne yazık ki çoğumuzda bu çizgi şaşıyor, dengeyi aşıyor ve devamlı düşüş yaşıyoruz. Modern hayat bize, dışı süslü, içi pislik dolu; önü parlak, ardı karanlık, baştan sona haram ve günahlarla sarılmış bir hayat hediye etti. Kendimizi kaçınılmaz bir kıskacın içinde buluverdik. Bugünün en önemli…
Başlığa bakarak bu yazının bir aşk hikâyesi olacağını düşünenler yanıldılar, bu ayki yazım ilgilisi için son derece faydalı olmakla birlikte ilgisini çekmeyenlere veya daha karşılaşmamış olanlara sıkıcı ve uzun gelebilir. Eve döndüğünde, odanın içindeki sessizlik onu karşıladı. Ellerinde birkaç not defteriyle odasına girdiğinde, duvarda asılıfotoğraflardaki yüz ifadelerine dikkatlice baktı. Bir zamanlar burada yaşananları ve şimdi…
Eğitim kişinin ruhi ve bedeni terbiyesini hedefleyip kendi özgüvenini kazandıran ve toplumsal kültüre entegrasyonu sağlayan bir süreçtir. Batıdan doğuya her ülkenin, milletin ve topluluğun kendi değerlerini inşa etme yolunda kullandığı en önemli kaynak eğitimdir, okuldur. İşte bu süreçte ortaya çıkan bariz bir durum da eğitimin bireyin toplumla çatışmayacağı toplumun ana değerleriyle uyumlu bir yaşam…
Yağmuru ağlamadan anlatmayı beceremediğim günlerin birinde, “hiçbir havayı sevemedim dünyadan, yağmurda ıslanmayı özlediğim kadar…” diye şarkı söyleyen çocuğa rastladım. Büyük/lendiğim aklıma ters gelen çocukça şeyler anlattı ufak seslerle… Mantıklı ol, dedim, “gerçek” denilen dağlar var burada. Korkup geri dönmesi için, içinde sakladığını en çok çocuk yanıyla sevenleri yiyen canavardan bahsettim. Korkmadı. Korkmadan sordu üstelik: –…
Darende’li Seyyit Osman Hulûsi –Ateş- Efendi’nin (1914-1990) Ruhuna İthâfen… Ey Gül-i ruhsârım sana hakkıyla gönül bağlayamadım Huzûrunda durup şöyle doya doya ağlayamadım Nemli bir tomar kağıt gibi için için tüttümse de Bir salıverip kendimi, şöyle göz göz çağlayamadım Besmelesinde kaldım her başladığım güzel amelin Aşk ocağında ciğerimi şöyle bir dağlayamadım Nefsin nârâlarından karıştırdım…