Rabbime bir şükran ifadesi yazısıdır. Bir ağustos günü ve insanların sıcaktan buram buram terlediği bir gündü. Sıcaklardan dolayı dışarıda yapmam gereken işlerimin birçoğunu ertelemiş nedense dışarıya çıkmak istemiyordum. O gün ise dışarı çıkma arzusu benliğimi sarmıştı. O gün sıcağa aldırış etmeden Rabbimin izniyle yola koyulmuştum. Gayr-i ihtiyari sevk-i İlahi beni bir yerlere sevk ediyordu. Mü’minler…
Kardeşliğin unutulduğu ve kalleşliğin maskelendiği bir zaman diliminden geçiyoruz. Öyle bir zamanda yaşıyoruz ki, kimsenin kimseye tahammül etmek istemediği, herkesin birbirini yemek için fırsat aradığı, birbirini kandırmanın “akıllılık” olarak adlandırıllığı bir dönemden geçiyoruz. Konunun absürt tarafı ise, herkesin bu konuda şikayetçi olması ama bununla birlikte kanayan bu yaraya hançer vurmaktan geri durmamamız…. İnsanlık tarihinin kanlı…
Gönül ummanının hâlelendiği, hârelendiği yerde duran, durdurulan bir gönl-ü hazindir içim. Hâlin aynasına ezel gelir, mazi vurur, istikbâl bakar. Ama sen beni hep ilerde zannedersin. Hep yürüyor, koşuyor, ilerliyor görürsün. Oysa ânımdır benim gönül çeperim. Duamdır şimdim. Durduğum yer mazinin gölgesi, istikbâlin şafağıdır. Ben sadece âna üflerim. Ey dost! Bana hâl, sana istikbâl aynalar. Hicranıma…
Tevazu zirvesini O’nda gördü…Devesi Kasva’nın üzerinde.Yanında güzide ashabı…Yolculuk Mekke’ye…Hasretiyle kavrulduğu,Birgün sana döneceğim dediğin Kutlu Belde’ye… Devesinin üzerinde iki büklüm bir Nebi.Ve yaklaşıyor yaklaşmakta olan.Buralar ki yıllarca çilenin izini taşıyan yerler…Göz gezdiriyor Mahzun Nebi hatıratın izlerine…İlk şehid ve şehidenin şehid edildiği,Hz.Bilal’in iniltilerinin yüreğini dağladığı yerler… Hicranıyla düştüğü yerdesin..Hatice Validemizin mezarı başında,Derin vefa hissin ile duadasın…Herkes anlar…
Hayat hızlıca geçerArkadaş olduğun yıldız batarSinende çok ateşler yanar sönerAma hasret bitmez. Nice fikirler gelir geçerSaça sakala ak düşerGünler mevsimler yıllar geçerAma hasret bitmez Hayat seni yorarBenzin solarKalmaz sende bir cevherAma hasret bitmez. Ne çocukluk ne gençlik kalirNe vefa ne yarHepsi geçer giderAma hasret bitmez.
1 Aralık 2022; Bediüzzaman’ın, “Hayatım hayatınla devam edecek” dediği Mustafa Sungur Ağabeyin vefat yıldönümü. Bu âlem-i fenadan âlem-i bekaya terhisinin üzerinden tam 10 sene geçti. Allah rahmetiyle sarsın. Nasihat istiyorsak elbette bize ölüm yeter. Biz arkamıza baktığımızda-ki yaşımız kaç olursa olsun- “seneler ne de hızlı geçti” diyoruz. Gerçekten de hızlı geçiyor. Ancak gelecek de kuşkusuz…
Bilgi çağına girdiğimiz geçen yüzyılda bilginin ve aklın uğradığı ihaneti görmek, çok hüzünlendiriyor beni. Yaşantısıyla, sözleriyle “çağdaş ve modern” olduğunu iddia eden insanlar, bilgi ve bilgiyi kullanmaya bir sokak kedisi kadar değer vermiyor. Oysa daha düne kadar, inançlarını bilginin ve aklın ölçütleriyle tartarak bulduğunu söylemiyor muydu bu insanlar? Hani görmediği bir şeyi, aklının kabul etmediği…
Gurbet ellerde çayım soğudu, ısıtmaz mısın?Anam! Bir hazîn bakışla kalbimi yakmaz mısın?Hasta halinle sıcak bir çorba içirmez misin?Anam! Hasret kaldım; yüreğimi yakan ince sesine,Oğlum!, deyip başımı okşayan o kınalı eline. Şimdi buralar soğuk; üşütmemek elde değil,Odalar soğuk, kalpler tutuk darılmamak elde değil,Kesem boş, çile çok, yokuşta yorulmamak elde değil,“Ya veli ol ya da deli” derdin,…
Üstad Bediüzzaman’ın Vekillerinden/VârislerindenÇOĞULU BAYRAM YÜKSEL AĞABEY İLE NURLU HATIRALAR Dr. Musa Hûb BAYRAM YÜKSEL AĞABEY KİMDİR?Babası Ali Efendi’den olma, annesi Güllü Hanım’dan dogma olan Çoğulu Bayram Yüksel ağabey (1931-1997)¹ , Üstad Bediüzzaman Said Nursî Hazretleri’nin (1878-1960) yıllarca yanında bulunan hususî hizmetkârlarından, manevî evlatlarından, en yakın vâris talebelerinden ve mutlak vekillerinden biri idi. 1993’te 23 yaşımdayken…
Ömür Bayram Toplu Akıp giden su gibisin zamandaSaç sakal ağarmış bedendeBu yolculuk bellidir nereyeEhemmiyeti yoktur ders alamayana. Yüz de soluyor yavaşçaÖmür geçiyor çok hızlıcaBazen bîmânâ bazen çocukçaHiç önemi yok tefekkür etmedikçe. Güzde sararan yaprak misaliGeçen zamanın sana kalır bir rengiİstemesen de yoktur vaktin başka diliNâçar bitireceksin bu hayat merdivenini.
Kadının Köye Gelişi Sibel Bilgin Ormanda bir kadından bahsediliyordu. Adı: Kadın olan bir kadındı bu. Kadın ne demek bilinmiyordu oysa. Sadece bir kelime idi kadın orman için. Orman ve ormanın varlığı kadın diye birinin ormana bakan bir dağ kulübesinde yaşamaya başladığını biliyordu yalnızca. Uzaktan gözlüyordu onun varlığını. Kadın dağa kaçmış, türüne yabancılaşmış, şehri terk etmiş,…