Bir Tanı Ne Zaman Kimliğe Dönüşür? Bir ekran, birkaç belirti ve “Ben kimim?” sorusu arasında

Canan Say, Ekim '26, PsikolojiLeave a comment

Giriş “Anne, bak… Bende bunların hepsi var.” Telefonu uzatan genç, ekrandaki maddeleri tek tek gösteriyor: Dikkatini toplamakta zorlanmak… Bir işe başlayıp bitirememek… Kalabalıklardan çabuk yorulmak… Bazen kimseyle konuşmak istememek… Fazla düşünmek… Anne ekrana bakıyor. Birkaç saniye sonra, biraz da gülümseyerek: “Bunların yarısı bende de var,” diyor. Genç telefonu geri çekiyor. “Sen anlamıyorsun anne.” Belki de…

Sükût Her Zaman Erdem midir?

Ağustos-Eylül '26, Canan Say, Düşünce, EdebiyatLeave a comment

Susmanın koruyan, saklayan ve haksızlığa zemin hazırlayan yüzleri üzerine Bazen susmak, söylenmiş en doğru sözden daha yerinde olabilir. İnsan öfkesinin en yoğun anında konuşmadığında, yalnızca karşısındakini değil, sonradan pişman olacağı kendi cümlesini de korur… Bir tartışmanın ortasında durabilmek, kırıcı bir sözü dilin ucundan geri çevirip yutkunmak veya konuşmak için daha sakin bir zamanı beklemek her…

Bahar Her Yere Gelir mi?

Canan Say, Mayıs '26, PsikolojiLeave a comment

Bahar Her Yere Gelir mi? Canan Say İçine Bahar Uğramayan Kadınlar Üzerine… Sabahın ilk ışıkları perde aralığından usulca içeri süzülürken, bahar kendini belli etmeye başlamıştı. Sokakta dallar tomurcuklanmış, balkon demirlerine konan kuşlar sabahın serinliğine ince ince seslerini bırakmıştı. Bir yerlerde çocuklar okula yetişiyor, bir yerlerde market poşetleri taşınıyor, bir yerlerde hayat telaşla akıyordu. Ve bir…

Baharın Eşiğinde Rahmet

Canan Say, Düşünce, Mart '26, PsikolojiLeave a comment

Mart Bir Mevsim mi, Bir Eşik mi? Bazı aylar takvimde ilerler; bazı aylar insanın içinde yer değiştirir. Mart, içimizde yer değiştiren aylardandır. Bir yanında 8 Mart Dünya Kadınlar Günü’nün toplumsal hafızası, bir yanında baharın dirilişi, bu yıl ise aynı döneme denk gelen Ramazan ve Bayram… Bu buluşma her yıl yaşanmaz. Çünkü Ramazan hicrî takvime göre…

Bölünmüş Kalpte Ebeveyn Olabilmek

Canan Say, Düşünce, Psikoloji, Şubat '26Leave a comment

Bu metin, hayatın bazı ailelerin kalbine bıraktığı ağır ama çoğu zaman sessiz bir yükten doğdu. Evlatlarından biri içerideyken, diğerlerine de anne-baba kalmaya çalışan; kalbi bölünmüş ama sevgisi eksilmemiş annelerin ve babaların yükünden… Bu yazı meseleleri büyütmeyi değil, kalpleri biraz olsun rahatlatmayı amaçladığımız için kaleme alındı. İnsan her zaman yükleriyle değil; niyetiyle, sabrıyla ve kalbiyle yükselir.…

Takvim Değişirken Kalbimizde Kalanlar

Canan Say, Edebiyat, Ocak '26Leave a comment

Ocak ayı, takvimlerin değiştiğini sanıldığı gibi yüksek sesle ilan etmez; bu değişim daha çok, sabah mutfağa girip çayın buharını izlerken fark edilen sessiz bir idraktir. Herkes uyanmadan önceki o kısa dinginlikte insan, bir yılın daha geçtiğini ancak hâlâ “burada” olduğunu fark eder. Geride kalan yıl, çoğumuz için planlandığı gibi ilerlememiş olabilir. Ertelenen randevular, çıkılamayan yolculuklar…

Samimiyetle Ebeveyn Olmak : Kalpten Kalbe Bir Yolculuk

Aralık '25, Canan Say, Düşünce, İlimLeave a comment

Her evin bir dili vardır. Kahkahanın eksik olmadığı evler de vardır, sessizliğin ağır bastığı evler de… Kimi evde çocuklar koşuşturur, kimi evde bir sandalye yalnız bekler. Ama tüm evlerin ortak bir duası vardır: “Birbirimizi anlayalım. Kaybetmeden sevelim.” Ebeveynlik, insanın kendi içine yaptığı en derin yolculuktur. Bir ucunda şefkat, bir ucunda sabır, bir ucunda da içimizi…

Çocuğun Anavatanı: Sevgi

Canan Say, Düşünce, Edebiyat, İlim, Kasım '25Leave a comment

Çocuk eğitiminin en temel koşulu, belki de tüm süreçlerin merkezinde yer alan unsur sevgidir. Çünkü sevgi yalnızca bir duygu değil; insanın varoluşunda yer alan en derin ihtiyaçlardan biridir. Sağlıklı, mutlu ve kendisiyle barışık bireyler yetiştirebilmek, çocuğun fıtratında var olan bazı beklentilerin karşılanmasına bağlıdır. İnsan, dünyaya geldiği andan itibaren şu beş temel mesajı duymaya ihtiyaç duyar:…

Kaybolan Ritüeller

Canan Say, Düşünce, Edebiyat, Ekim '25, Şiir, YazarlarLeave a comment

Bir zamanlar sabahlar, mis gibi çorba kokusuyla başlar; Akşamlar, dua sesleriyle son bulurdu. Türk aile kültüründe sofraların kalbinde, vaktiyle çorba kaynar; sonra çayın buharı yükselirdi. Sofralar kurulurken biri ekmeği böler, biri çorbayı karıştırır, biri sessizce “Afiyet olsun” derdi. Diğerleri sanki bu sözü beklermiş gibi, hep bir ağızdan ya da mırıltı hâlinde “Eline sağlık” diye karşılık…

Kökten Ufka

Ağustos '25, Canan Say, DüşünceLeave a comment

Gönlü güzel insan, bugün sana bir hikâye anlatmak istiyorum…   Bazı ağaçlar vardır, kökleri o kadar derinlere iner ki, toprağın katmanlarını aşar. Fırtına çıktığında, yağmurlar günlerce yağdığında ya da mevsimler kurak geçtiğinde bile dimdik ayakta kalırlar. Çünkü kökleri onlara hem geçmişin hatırasını hem de bugünün gücünü taşır. İnsan da tıpkı o ağaç gibidir. Köklerimiz; çocukluğumuzda…

Çocuklarımızın Ruhuna Dokunmak: Fedakârlığın Gerçek Anlamı

Canan Say, Düşünce, Mart '25, PsikolojiLeave a comment

“Çocuklarım için her tür fedakârlığı yaparım.” Bu cümle hepimize tanıdık gelir. Onların iyi bir eğitim alması, sağlıklı beslenmesi, güzel kıyafetler giymesi için elimizden geleni yaparız. Ancak çoğu zaman gözden kaçırdığımız bir şey vardır: Çocuklarımızın ruhsal sağlıkları. Onların iç dünyasında neler olup bittiğini ne kadar merak ediyoruz? Bu yazıda, çocuklarımızın ruhsal ihtiyaçlarını daha iyi anlama ve…