Bir anı okudum geçenlerde. Duygulandım. Yazıda bir film çekiminde yaşananlar özetlenmiş. Sanatçı rol gereği namaz kılmış. Ama ağlamış. İşte öyle bir şeylerdi. Yazıyı bir kez daha bu gözle didiklemek istemiyorum. Neden böyle bir yazı kaleme alındı, bilmem mümkün değil. Kim veya hangi düşünce yerildi, hangisi bulutlara yükseltildi, emin değilim. Ben sadece bana hissettirdiklerini sizlerle paylaşabilirim.…
“Allah katında canlıların en şerli olanı (hakka karşı) sağır ve dilsiz olan, akletmeyen kimselerdir.” /Enfâl 22 – Bilakis, onların çoğu akletmezler. /Ankebût 63 Hayatımıza dair inançlarımıza dair sevdiğimiz sevmediğimiz şeylere dair çoğu zaman katı kabullerimiz, ön yargılarımız, tutkularımız vardır.. Bu da doğduğumuz aileden çevreden gelir en doğru en sağlam bilgi diye görürüz.. Hangi coğrafyada hangi…
Yeni adımlar atmalı insan. Yeni şeyler söylemeli lisanı. Kendini yenilemeli, kendini dinlemeli. Sessizliğin, sükûnetin ve huzurun tadına bakmalı bazen. Ufkunu genişletirken ruhunu dinlendirmeli. Kendini yenilerken ruhunu harap etmemeli. Hayat yolculuğumuz çok erken başlar bazen. Daha kendimizi tanımadan, hayatı, insanları tanımaya başlarız. Ruhumuzun labirentlerinde kendimizi kovalarken, içinde bulunduğumuz hayat merdivenlerinde çok şeyi arkada bırakmak zorunda kalırız.…
Çalışma masama oturduğumda ilk iş, bilgisayarımda arşivlediğim metinleri okumaya başlarım… Bazı metinlere yoğunlaşmak ve bir damar yakalayıp oradan yeni bir şeyler söylemeye çalıştığımda balkona özenle yerleştirdiğim bitkileri seyre dalarım. İrili ufaklı saksılara diktiğim fesleğen, kaktüs ve sardunyalara baktıkça hem gözlerimin hem de ruhumun dinlendiğini fark ederim. Şayet sabaha kadar çalışmışsam çiçeklerime su verip canlı kalmasını…
Geçenlerde bir haberde, Yemen’de, çadırda kalan anne ve iki çocuk açlık ve hastalık sebebiyle ölü bulundu denilmişti. Kalan çocuk oniki yaşında, bir lokma ekmek, bir yudum su bekliyor ama kim el uzatacak? Bu elîm hadisenin yüzlercesi yaşandı ve yaşanmaya devam ediyor. Bu meyanda Efendimiz (sav) “Nerdeyse fakirlik küfre denk olacaktı” (Beyhaki-Şuab) demekle, açlığın, yoksulluğun dini…
Bu yazı bir ‘manifesto’dur, bildiridir. En başta haksızlıklar karşısında susmayı şiar edinmiş insana, susarak suçsuz, mazbut, mazlum, masum olduğunu zanneden kitlelere… Allah’ın yaratırken eşref-i mahlûkat dediği zata, yeryüzünün halifesine, bana, sana, ona, bize, hepimize bir nutuktur, bildiridir. Öz eleştiridir. Kişinin dünyadaki konumunu ihata etmesidir. Yüce Allah Kur’ân’da Bakara 30. Ayette şöyle buyuruyor: Bir zamanlar Rabbin meleklere: “Ben…
Son 10 yıldır hızla artan boşanmalar, beraberinde süresiz nafaka sorununu gündeme getiriyor. Pek çok aile, dahası eski eş (koca) bu problemlerle cebelleşiyor. Bana gelen şikayetleri dikkate alıp yazma gereği gördüm. Sevgili okuyucularım, lütfen yazdıklarım yanlış yere çekilmesin. Bir toplum bilimci olarak problemlere objektif yaklaşma yolunu tercih ediyorum. Yani adil olmaya çalışıyorum. Belki bir kadın olarak…
Said Nursî’nin ifadesiyle dua, kulluğun büyük bir sırrıdır; kulluğun ruhu hükmündedir. Kul, kendi aczini ve fakrını dua ile ilân eder. Biz Allah’tan isteriz, O bize cevap verir. Fakat hikmet sahibi olan Allah hikmetine göre verir. Ya istenen şeyin aynısını verir, ya da daha iyisiyle icabet eder. Tıpkı hastanın, istediği ilacı değil, farklı bir ilaç veren…
Ey lemhatül‐basar sevincim… Gecemin muğannîsi bülbül-i şâdân şakıyor. “Aşk eğer rûz‐i ezel der (içinde) dîl ü dîvâne nebûd (yok idiyse) tâ ebed! Zirge (zira) felek nâle‐i (inilti) mestâne nebûd (yoktur)!’’ Ben de derim ki: Ey Sübût! Ey Vücûd! Eğer aşkım ezel gününden beri gönlümde dîvâne değildiyse, bârî tâ ebede kadar feleğinin altında nâle‐i mestânen olayım! Ey Umut! Ey Sükut! Ey Nutuk! Ey Ufuk! Eğer azabım ebed gününden beri gönlümde vîrane değil idiyse, bâri tâ ezele kadar meleğinin yâdında Kâbe‐i Dosthânen olarak kalayım. Ey Hubistân! Ey Aşkistân! Ey İnan! Ey Ezan! Ey Her An! Ey benden çok uzak olan! Ey bugün (şu anda) hatırımdan geçerken yok olan! Ey bende çok uzak duran! Hatırımdan geçerken uzağımda yanıyorsun. Uzağımdan…
“Bazı yollar vardır; gökyüzünde de devam etsin istersiniz. Bazı yollarda yürümek içinizden gelmez. Bazen doğayı insandan koruyabilmenin yolunun ‘yol açmamak’ olduğunu farkedersiniz. Yol, zannettiğimizden daha mühim. En mühimi de sırat-ı müstakîm (dosdoğru yol). Yolunuz açık olsun…” 5 Eylül 2020 Cumartesi günü twitter’dan bu güzel sözleri paylaşan kıymetli Prof. Dr. Hasan Onat Hoca, 3 hafta sonra,…
Geçtiğimiz ay 40 yaşında mide kanserinden ölen dünyaca ünlü tasarımcı ve yazar “Crisda Rodriquez”, ölmeden önce şunları yazmıştı: “Garajımda dünyanın en pahalı arabası vardı ama şimdi tekerlekli sandalyede taşınmak zorundayım. Evimde ünlü markaların giysi, ayakkabı ve değerli eşyaları var ama şimdi vücudum hastanenin verdiği küçük bir beze sarılı. Evim lüks bir malikâneydi ama şu an…