Bir zamanlar sabahlar, mis gibi çorba kokusuyla başlar; Akşamlar, dua sesleriyle son bulurdu. Türk aile kültüründe sofraların kalbinde, vaktiyle çorba kaynar; sonra çayın buharı yükselirdi. Sofralar kurulurken biri ekmeği böler, biri çorbayı karıştırır, biri sessizce “Afiyet olsun” derdi. Diğerleri sanki bu sözü beklermiş gibi, hep bir ağızdan ya da mırıltı hâlinde “Eline sağlık” diye karşılık…
Geçen akşam yalnızlığın ne olduğunu düşündüm kendi kendime… O sırada ben de yalnızdım. Yalnızlığın tanımı neydi ve neye göre değişiyordu? Kimi kalabalık bir topluluğun içinde bile kendini yalnız hissedebiliyordu veya insan kendi düşüncelerini savunduğunda bile yalnız kalabiliyordu. Eşler arasında bile ödün veren, fedakâr davranan eş, kendini yalnız olarak addediyordu. Farklı düşündüğüm zaman ise…
Terkedilmiş bir öykünün başkahramanı olarak duruyorum karşında Sözüm bela kokulu Nefesim intihar… Bağrına saplansam Koyu bir hicrân fışkırır oluk oluk Dolunca gözlerin Taşırma sakın içinden içimi! Bıraktığın yerden değiyorum sona Hoşçakal Serâ! Bir oyunun tam ortasında Kandırılmış bir çocuk Eline tutuşturulan kokuşmuş vaatler Ve perde arkası ihanet… Madara olurken cümle âleme Aşka düşe kahroldum her…
ESİR MADDESİNDEN HEM BİLİMSEL OLARAK HABERDARIZ HEM DE BİR ÇOK ÂLİMİN ANLATTIĞI NOKTADA HEM FİKİRİZDİR. Herşey Onun içinde yüzer Nihâyet Allah’tan: “Ey yer suyunu yut! Ey gök suyunu tut” emri geldi. Mim ve Ayn harfleri ile sıçrayış yapalım Mim Mâ suyu yani esir maddesi iken Ayn bakış demektir İnsan KEŞF SEYİR VE GÖZLEMCİ KONUMUNDA İKEN…
Modern çağın karmaşasında kaybolmuş hissediyorsanız, yalnız değilsiniz. Çoğumuz, bir boşluk duygusuyla mücadele ediyor ve hayatımızın daha derin bir anlamı olup olmadığını sorguluyoruz. Varoluşsal bir boşluk hissi, hayatı ve eşyayı anlama çabası, sadece modern insanın en sık karşılaştığı sorunlardan biri değildir. İlk insanlıktan bu yana insanoğlu karşılaştığı her şeyi anlama çabasında olmuştur. İlk insanın anlama çabasını…
Gönlü güzel insan, bugün sana bir hikâye anlatmak istiyorum… Bazı ağaçlar vardır, kökleri o kadar derinlere iner ki, toprağın katmanlarını aşar. Fırtına çıktığında, yağmurlar günlerce yağdığında ya da mevsimler kurak geçtiğinde bile dimdik ayakta kalırlar. Çünkü kökleri onlara hem geçmişin hatırasını hem de bugünün gücünü taşır. İnsan da tıpkı o ağaç gibidir. Köklerimiz; çocukluğumuzda…
(…) En Büyük Yalnız, Allah’tır. Allah kendine özel seçtiklerini yalnız kılar; onları halkla beraber olsalar da, Kendisiyle birlikte tutar, Kendisine mahsus eyler. Eşya ve insanlardan onu ruhu itibariyle o kadar ayırır ki nihayette ona Hz. Peyamber (sav)’e bırakmadığı gibi, halil (insanî dost) bile bırakmaz. Çünkü O, Allah’ın halilidir. Nitekim Allah’ın En Sevgilisi Habib-i Kibriya Efendimiz…
Ulu Ağaçların Gölgeleri mi, Müstakilliğin Yalnızlığı mı? Mutlak tercih konumunda her ikisi de hem isabetli, hem de isabetsiz bir tercih olabilir. Bu, o şahsın ilmî ve manevî konumuna bağlı olduğu gibi, kaderin kendisine biçtiği fıtrî ve tabii ki iradî misyona da bağlıdır. Ailevî yapının, içtimâî düzenin, zamanî ve mekânî şartların fıtrî ve iradî tercihler…
Kaçmaya çalıştığım o buğulu hakîkat Gölgem ile aramda ince keskin bir sırat Prangamı sökmeye çalışıyorum fakat Uçurumdan aşağı bir el itiyor beni Aynı el başlangıca çeviriyor dümeni Bu keşmekeş, ademde esrarengiz bir hâldi Birisi; cinnet dedi, diğeri cennet bildi Benimse güzergâhım ıssız âkîm bir yoldu Rastlasaydım aşığa görünürdü ahseni Belki nasiplenirdi gölgemin de deseni Kâinat…
İnsanlığın son hızla yok oluşa sürüklendiği bu zamanda müslüman kalabilmek ne kadar zorlaştı. Halbuki insan olmak o kadar zor iken birde orda durmak daha da güç hâle geldi. Kıyametin yaklaştığını belirten manevi ve ahlakî tüm alametler çıkmışken birde gözle görülür derecede fiziki ve doğal alametler görülmeye başlandı. Tarık yıldızının dünyaya yaklaşması gibi Zamanın kısalmasi ve …
Beşer büyük bir buhran, kaos ve şaşkınlık içinde âdeta manevi bir tufan yaşıyor. Tufan hadisesi Kur’anda tekraren geçiyor, ki bu bizim için bir ibretlik levha gibi durmaktadır. Acaba o toplum helak olmadan önce nasıl bir manevi ve sosyolojik tufanı yaşıyordu. Gerçek tufanı hazırlayan nedenler, toplumu her cihetten, her yönden alçaltan şeylerdir. Bunun için şu klasik…