Türk hikâye sanatı en yakın Sami Paşazade Sezai’ye kadar uzanır. Ama hikâye denince Ömer Seyfettin ve Ahmed Hikmet Müftüoğlu’nu hatırlarım. İsmini zikrettiğim bu iki kıymetli hikâyecimiz ülkenin en karanlık dönemlerinde yaşamış olmalarına rağmen, milli kimliklerini saklayarak kalem oynatmayı akıllarının ucundan bile geçirmediler. İşte bu duruşları yüzünden “hikâye” denince aklıma ilk bu iki isim gelir. Zira…
Sokakta gördüğümüz herhangi birisine, herkese, tüm insanlara, insanlığa, yaratılmış olan herşeye seviyorum diyebilmek… Çünkü herhangi birisini, bir şeyi hariç tuttuğumuzda gerçek sevgi olamaz kalbimizdeki. Bence böyle. Bazıları ütopya deseler de bence böyle. Bir insanı sevmek daha zor aslında. Tüm yaratılmışları sevmek ise bir bakış açısı. Veya bir ilk adım; sonsuzluğa, huzura, mutluluğa, mutluluk kaynağı olmaya……
Şeyh Galip’in bir sözü var bizim halimizi anlatan “Ateş Denizinde Mumdan Gemiler” diye. Bizim bu dünya ve olaylar denizinde halimiz tam da bu. “Ateş denizinde mumdan gemiler” gibiyiz. Sahil-i selamete çıkmak çok çok zor Hele ahir zamanda günah denizleri, kibir denizleri, riya denizleri, afaki ve nefsani bütün kuşatılmışlıkla bizim benliğimizi mum gibi eritiyor ateş denizinde…
Tevhid bağlamında Logoterapi: Dinin hakikati ile çağı okuma/anlama/anlamlandırma gayreti Mücahit Güler tarafından kaleme alınan Tevhid Bağlamında Logoterapi, İslam’ın temel kaynaklarıyla çağı yorumlama ve anlamlandırma çabalarını ele alan bir eserdir. Bu önemli araştırma kitabı, çağdaş bir kavram olan logoterapiyi kullanarak dinin temel ilkesi olan tevhit hakikatiyle çağı anlamlandırmayı hedefler. Kitap, 21. yüzyılın din anlayışının günceli…
Sabah olsun kalkacağım ellerimi göklere kaldırarak bir dua eşliğinde. Besmele ile… Uyandım işte ellerim hava semada bir dilim dua, bir dilim aşk. Bir sabahsız uyanışta gözlerim seherin nihayetinde. Birleşmiş altın kanatlı iklimlerin ellerime düşen yapraklarıyla kaldırıyorum gözlerimi dualara. Ve dua dua ilerliyorum acılara. Acı ki olduran bir fiilin oldurgan eylemi. Pişme süreçlerinde tarifsiz bir seyirleniş.…
Bişnev!! Bişnev ey yolcu! Mesnevi’nin girizgâhında bişnev dendiği gibi dinle! Tasavvufta “söyle” emrinin önüne geçme “dinle” emriyle bişnev! Gerçi sen nasıl dinliyorsen dinle… Ben dinlemek istiyorum… Dinle! Yoksa sus! ”Kâinat mescid-i kebirinde Kur’ân kâinatı okuyor, onu dinleyelim. O nur ile nurlanalım. Hidayetiyle amel edelim. Ve onu vird-i zeban edelim. Evet, söz kokusu ve ona derler.…
Ey nefsim! “Günahlarınla Allah’a değil, ancak kendine zarar verirsin.” (Bediüzzaman Said Nursî, Habbe Risalesi, 27. İ’lem, s.229). Hz. Eyyûb aleyhisselâm’ın yüreğiyle “Rabbim zarar bana dokundu. Merhametlilerin en merhametlisi sensin.” (Enbiyâ 21:83) diye yakarışa geçtin de Rabbin merhamet göstermedi mi? İnsanlardan şikayet ediyorsun, ama sen de biliyorsun ki, sana, senin verdiğin zararı, hiç kimse veremez ve…
Allah, insanlara şartlar ne kadar zorlu olursa olsun ümitsizliğe kapılmamayı ve rahmetinden umut kesmemeyi buyuruyor. Ümitsizlik, her şeyin bir kader üzerine geliştiğini kavrayamamanın sonucudur. Allah’ın beğendiği tavır, ümitvâr olarak her olayın hayırla yaratıldığının bilincinde olarak, sabır ve tevekkül göstermektir. Dünya hayatının bir imtihan mekânı olarak yaratıldığını düşünmeyen, olayların tesadüflerle geliştiğini zanneden, Allah’ın her şeyi…
Dinini dünyaya değişenlerin bir vasfıdır Bel’amlık. Kur’anda bu vasfıyla anlatılan ama ismi zikredilmeyen bir şahıstır o. Zira bu hikayede geçen sırat-ı müstakimi kaybetmenin, yoldan çıkmanın ve dalâlete sapmanın arkasında en önemli saik dünya vâridâtları olduğudur. Nefsin hırsları, arzuları, makam, itibar ve kadın gibi sebepler insanı hangi makamda olursa olsun ayağını kaydırabilir. İşte onlardan biri de…
Gerçekten Allah rızası ise gayemiz, sadece dosta değil, düşmana bile yardım ederiz. Bu konuda farklı fetvalar verilmiş olabilir ama beni tatmin etmiyor, isyanlarım var. Çünkü Allah ile anılan söylemlerimizin derinliği sonsuz, gücü imanımızla orantılıdır. Çünkü en kötü bildiğimiz o insanın da bir yüreği vardır. Ve o yürek anlaşılmadığında acır. Her yürekten yükselen feryatların ulaştığı tek…
Dr. Ali Şeriati der ki: “İnsan kendisini bu toprağın üzerinde ve bu zindanî gökyüzünün altında yalnız ve yabancı görüyor. Bu evin kendi evi olmadığını biliyor.’’ 2009 yılı, Almanya’da trendeyim. Çoğu kişi hayatın varlığını sorgular. Ben de bazen bu deryaya dalarım. Şu an öyle anlardan birindeyim. Devam edelim varoluşu düşünüp tartışmaya… Hayat biz insanlara verilen armağan…