Çok önemli olduğunu söylemişti bir dost. Hatta öyle ki, hakiki iman ile bile ilişkilendirmişti. Bunu hangi gerekçelere dayandırdığını bilemiyorum. Belki grupçuluk taassubu ile söylenen bir ifade bile olabilir. Ama tamamen yanlış diyemiyorum. Çünkü son günlerde zamanı okumaya çalışıyorum. Bunun yeterli olmadığını bildiğim halde. Gerçekten imanım mıdır, bunu bana yaptıran? Ne gibi bir fayda gözetiyorum ki?…
İki dostun telefonda dakikalarca hiçbir şey söylemeden ağladıklarını duymuştum. Bu yaşanmışlığa kendimce bir anlam yüklüyorum. Sanki sonsuzluk içime doluyor. Veya bir ortamda „Tüm sorular sorulabilmeli, utanmadan, sıkılmadan, dışlanmadan…“ dediğimde bir dostun itirazı gelmişti. “Arkadaşları peygamberimizin etrafında oturmuş dinlerler ama soramazlar. Birisi gelse, sorsa, biz de öğrensek diye beklerler.“ Bu iki durum aslında birbiri ile çelişiyor…
Bugün Müslüman olarak en büyük imtihanımız, helal gıda ile haramın arasında kalmaktır. Modern hayat, bize kendi kültürünü tüm çarpıklığıyla dayattığı gibi, gıda kültürünü de öyle dayatıyor. Yeme içme tarzı onlara benzedikçe ahlakımız onlara benzedi. Şu anda ahlâkî çöküntünün altyapısında haram gıda ve tüketim olduğu gibi, imânî zaafın temelinde de bu var. Düşünce ve fikir dünyasında…
Dünyevî bedene hatırlatan İlahî özü, Hakikat incileriyle dizilmiş her bir sözü, İki çeşme ağlatır, temizler paslı her gözü, Hz. Muhammed’in şakirdi Said-i Nursi Kalplerde yıkılmış imanın duvarını ören, Ehl-i küfür ve şirkin putlarını yere seren, İslam’ın zafer ayak seslerini müjde veren, Hz. Muhammed’in şakirdi Said-i Nursi Zerreden şemse esmaülhüsnayla eder nazar Bir el, bin kalemle…
Ne bileyim işte; Ters giden birşeyler var, Yoluna koymam, toparlamam lazım diyorum. Ama nasıl yapılır, ne yapmam gerekir, Bilmiyorum… Fezada kaybolmuş gibiyim, Gökyüzü kocamanmış, Çırpınan tek kuş benmişim, yorulmuşum, Konacak bir yerim bile yokmuş gibi. İçimdeki yalnızlık, İnsandaki vefasızlık duygusunu başka nasıl anlatırım! Yolum açılsın, ulaşayım, Yetişeyim diye çıkışa doğru koşmuşum da Sonunda duvara çarpmışım…
Âdem’in yuttuğunu kus ey âlem-i ekber Toprak almıyor artık, göğün sırtında makber Kan damlıyor göğsüne çiğnendikçe yakutun İblisi alkışlıyor kendine tapan putun Ne gedâ ne şah olan yaşamak virasında Kaldı dilsiz ve dinsiz, ikisi arasında Açıldı perde perde kuytuda saklanan giz Ayân değil miydi hâl, yoksa sen miydin aciz Kulağına üflense âh, İsrafilin sur’u Neresinden…
Hayatta başarılı olmak ve hedeflerimize ulaşmak, içsel gücümüzü keşfetmekle mümkündür. Ancak bu gücü nasıl bulabiliriz? Çoğu zaman motivasyon eksikliği yaşar ya da doğru bir yol haritası olmadan ilerlemekte zorlanırız. Bu makalede, motivasyon, hedef belirleme, rehberlik ve yol gösterici desteğin başarı yolculuğundaki önemini ele alacağız. Motivasyon: İtici Güç Bizi harekete geçiren temel güçtür. İki tür motivasyon…
Kıymetli Musa Hocam, (…) Galiba Risale-i Nur Anaokulunda başarılı olmaya başladım, hamdolsun. Akşam, başta Resulullah (sas), Hz. Ömer (ra) ve Bediüzzaman (ks) olmak üzere diğer evliya ve melâikeden bir heyet adeta odama teşrif ettiler gibi hayal ettim. Bir melek, yatağımın dört tarafına büyük kurdeleler bağladı, onlar da dualar ettiler. Ben de “okulda başarılı olunca bana…
Modern insanın en temel problemlerinden birisi de “manayı” anlama problemidir. Yani hayatın anlamını öğrenme yönteminden yoksun olmasıdır. Bu durumun nedeni ise, modern insanın hayatı ve varlığı yaratan Allah’ın, varlığı anlamlandırdığı gibi anlamlandırmamasından kaynaklanmaktadır. Bir diğer problem ise varlığı yaratan Allah’ın, varlığa verdiği değerden modern insanın daha fazla veya eksik değer vermesinden kaynaklanıyor olmasıdır. Konuya Doğu…
Dünya yaman, âhir zaman Arzda deprem, semada kan Herşey alt-üst, herşey talan; Bu diyardan kaçmam gerek Bu dik yardan uçmam gerek Beden kafes, hayat tuzak Hedef yüce, yollar zik-zak Vakit kısa, menzil uzak; Dünya-ukba geçmem gerek Daim O’nu seçmem gerek Âtî gelmiş, mâzî olmuş Ömür bitmiş, mîâd dolmuş Gönül…
“Biz üç şeyi kaybettik -ki kaybetmeyenleri çevremde tek-tük görüyorum-: 1. Güzel yüzlerden iffeti, 2. Güzel sözlerden diyaneti, 3. Dostluklardan sadakati kaybettik.” Hicrî üçüncü yüzyılın ahvâlinden haber veren Yahya b. Muâz er-Râzî’nin (ö.258/872) hâlen geçerliliğini sürdüren bu sözü, 11 asır önce kendi devrindeki sadakatsiz dostluklardan, diyanetsiz güzel sözlerden ve iffetsiz güzel yüzlerden dert yanmasıyla, kısaca…