Gönül Tercümesi
Yüksel Kurtoğlu
Yüreğimdeki yangın, sönmüyor nâr-ı elem,
Ne koşmak fayda eder, ne yazı, ne de kalem.
Öyle bir Rab lazım ki; kalbe doğanı bilsin,
En gizli niyazları, işitip derdi silsin.
”Allahu Ekber” derken titrer arzın damarı,
Her tekbirle yıkılır nefsin sahte hisarı.
Onuncu tekbirle; huzurdayım şimdi ben,
“İyyake” hitabıyla, ayrıldı can bu tenden.
Besmeleyle bağladım ferşi yüce Arş’ına,
Yaralı yanlarımla, çıktım Hak sofrasına.
Ferd, Hayy, Kayyum, sığındım isimlere,
Hakem, Adl ve Kuddüs… mizan verir kalplere.
Kur’an’ın eczanesi hidayettir ve şifa,
Musibetler hizmetkâr, kalmasın artık cefa.
Geçmişin kederini şükürle yıka bugün,
Gelecek endişesi, vuslatta olsun düğün
Her ayet deniz derya, her kelam güneş,
Kâinat kitab-ı kebir, insana daim eş.
Bin altın sermayeyle kapına geldim işte,
Hamd olsun her dem, alemlerin Rabbine…
Yüksel Kurtoğlu