“Çanakkale’den Kaçanlara -İngilizlere-”, nr. 5 [Şubat 1331] Sizlerde fakat sade hayânın adı varmış. Türk’ün kanı etmiş de temas öyle kızarmış Tarihinizin çehre-i bî-his ü hayâsı! Askerleriniz fenn-i firârın ulemâsı! Bir şâibe şeklinde duran öyle denizde? Nâmusunuzun derbeder enkâzını biz de Askerleriniz zannediyor aldanıyorduk!.. Biz kavmini millet, seni devlet sanıyorduk! Mithat Cemal [Harp Mecmuası, Sayı: 5,…
Kadının varlığı, insanoğlu için hep dikkat çekmiştir. Hani merak uyandıran konular için derler ya, ‘incelenmeye değer’ diye. İşte kadın konusu tam olarak böyle bir konu. Bazen tarihin akışını değiştirmiş, bazen türkülere konu olmuş Suzan Suzi olmuş, Mihriban olmuş, bazen büyük bir kararlılıkla yerinden doğrulmuş Nene Hatun, Şerife Bacı olmuş, bazen de en azılı zalimlerden olmuş…
Ey Çağın Bedî’si, Silsile-i merâtib ellerinden öpmek için sıraya dizilmişler! Samimi olanlar olduğu gibi mürâi olanlar da var! Fark edersin… Lâkin, susarsın! 7’den 70’e ziyaretçilerine gıpta ederim! Kalplerini bir canda toplamış vahdete râm dostlarına selam olsun. Şîşe-i dilim kırılır ise kırılsın… Yeter ki taşıdıkları o paha biçilmez kristaller yerlere düşüp parçalanmasınlar! “Bayram” demişler adına… Dervişlerin…
Fıtrat olarak her insanın beklediği bir gün vardır. O gün gelecek her şey düzelecek; ne bu dertler kalacak, ne beklenen mutlaka gelecek, dert olan, eza veren her ne ise gidecek; o araba, o ev alınacak, onunla evlenilecek veya yolunda olmayan her şey yerine oturacaktır. Beklenen ama hiç gelmeyen o güne ben “Altın Gün” diyorum. Ve…
-Musa Hûb’un “Modern Çağların Hayâ Albümü” Yazısı Üzerine- Dr. İsmail Küçükturgut İnsanlığın kökünün cılız bir ot gibi sarsıldığı ve insanın bizzat cılız bir ota dönüştürüldüğü ve hatta çorak bir toprakta bitmiş kökleri cılız bir dikene dönüşme yolunda olduğu bu devirde en hayati birkaç meseleden biri de insan neslinin kurtarılmasıdır. Musa Hub Herkül’deki “Modern Çağların Hayasızlık…
Sessizliğin taşları altından son bir güçle çıkıyorum, içimdeki kalabalığa selam vererek: “Esselâmu aleyküm yerin ve göğün sahibinden bîhaber nefes alan ölüler; Musa’nın asasından, İsa’nın duasından nasiplenemeyenler…” “Fark etmez” dediklerimi fark ettiğim günün sabahına amennâ; dört kitabın İlahına hamdüsenâ… Nazarlı bir bakışla çatlayan kütük gibi; olandan ve kendimden muaf… Sayfaları koparılan kitapların darmadağın olmuş cümleleri gibi…
İslam’ın doğduğu Arap çölleri; kargaşaları ile ünlü, kadın-erkek eşitliğinin olmadığı, her türlü sapkın ve kaotik ilişkilerin yaşandığı, deve ve çölün en büyük ilham kaynakları olduğu, herhangi bir düşünce ve bilimin tezahürüne rastlanmayan bakir bir yerdi. “Cariye” denilen kadın köleliği yaygındı. Her türlü istismar ve eşitsizliğin yaşandığı Arap toplumuna sıradışı sözcükler düştü bir zamanlar… Mekkeli ve…
Annem vefat edeli iki hafta oldu bile. Zaman, acının üzerinden sessizce geçti. Takvim yaprakları bir bir düştü; ben farkına varmadan zaman yol aldı. Halbûki acı hafiflese de yerli yerinde duruyor. Zamanın geçtiğini akıl söylüyor ama kalp henüz tam ikna olmuş değil. İnsan, kayıpla birlikte saatlerin ne kadar acımasızca işlediğini ve zamanın aslında ne kadar hızlı…
Ey hakikat arayan! Kur’ân-ı Kerîm’de Neml Sûresi’nde anlatılan o güçlü cin, İfrit, Hz. Süleyman’ın (a.s.) emrinde hizmet eden bir varlıktır. Cinlerden bir ifrit şöyle der: “Sen makamından kalkmadan önce o tahtı sana getiririm!” (Neml, 39). Bu âyet, fertten (bireyden) başlayıp ilâhî emre ulaşan bir gücü işaret eder. İfrit’i anlamak için harflerin sırrına bakmak gerekir. Ayn…
Öyle bir ele alındı ki, katılımcılardan hiçbirisi „Ben bağımlı değilim“ diyemedi. Söylemlerden anlaşılan bu. Bazı kriterler öne sürüldü. Ele alınanların hepsini burada listelemeyeceğim. Öğrenmek isteyenler sosyal medyada bulup okuyabilirler. Ne dedim ben şimdi? Bağımlılıktan bahsederken sosyal medyaya atıfta bulunmak? İçler acısı durumumuz. Ne yazık ki, pek çoğumuzun yapadurduğu bir refleks. İhtiyaç duyduğumuz herşeyi sosyal medyada…
Bu metin, hayatın bazı ailelerin kalbine bıraktığı ağır ama çoğu zaman sessiz bir yükten doğdu. Evlatlarından biri içerideyken, diğerlerine de anne-baba kalmaya çalışan; kalbi bölünmüş ama sevgisi eksilmemiş annelerin ve babaların yükünden… Bu yazı meseleleri büyütmeyi değil, kalpleri biraz olsun rahatlatmayı amaçladığımız için kaleme alındı. İnsan her zaman yükleriyle değil; niyetiyle, sabrıyla ve kalbiyle yükselir.…