Gecenin Eşiği
Yüksel Kurtoğlu
İçime çökerken o dipsiz kabus,
Cebimde iflastan donuk bir makbuz.
“Bitti” dediğim an, kırıldı fanus,
Kederim savruldu rahmetin rüzgârında
Umudum yeşerdi takdirin kararında
Ölü kalpler bulur İsa’yla hayat,
Hayy ismiyle kalkar canlanır memat.
Yusuf’un sabrıyla dinlenir feryat,
Kuyudan saraya yol, Kayyum izince,
Nefsimi fethettim “Allah” dedikçe.
İdris’in kalemi, hikmetin feri,
Musa’nın asası yardı denizi,
Dönmedim artık, bakmadım geri,
Çatladı çekirdek Fettah adıyla,
Arındı kalbim “Hu” kelamıyla
Gönlümün ateşi gülistan şimdi,
Dert dediğim meğer dermanın kendi
Ehad’in nûruyla korkular sindi,
Alemde yankılanır büyük sır hece:
Çay koy keçeli, başlıyoruz bu gece..