Naat-ı Nebi
Leyla Hanım
(Mefâ‘îlün Mefâ‘îlün Mefâ‘îlün Mefâ‘îlün)
Devâdır hâk-i kûyuñ haste-gâna yâ Resûlallâh
(Semtinin toprağı hastalara devadır yâ Rasûlallah)
Şifâ bahş itdi nutkuñ cism ü câna yâ Resûlallâh
(Konuşman beden ve rûha şifa verdi yâ Rasûlallah)
Kevâkib saymadan ‘isyânımıñ ta‘dâdı müşkildir
(Yıldızları saymadan benim isyanımın sayısına ulaşmak zordur)
Eger ‘afv itmeseñ sıgmaz cihâna yâ Resûlallâh
(Eğer affeylemezsen âlemi kaplar da taşar isyanım yâ Rasûlallah)
Buyurduñ ümmetim ‘isyân ider âhir zamân olsa
(Ahir zamanda ümmetim isyan iledir buyurdun)
Meseldir ‘afv olur hâl-i zamâne yâ Resûlallâh
(Bu bir delildir, bundan dolayı devrin hâli affedilir yâ Rasûlallah)
Huzûra varmaga bâr-ı günehden yok mecâlim vâh
(Günah yükümün ağırlığından huzuruna varmaya tâkâtim kalmadı)
Şebâbetde dönüp kaddim kemâna yâ Resûlallâh
(Gençliğimde dahi yay gibi büküldüm yâ Rasûlallah)
Be-hakk-ı Hazret-i Zehrâ terahhum eyle bir kerre
(Ey hakdan yana olan Fatımâtüz-Zehrâ Hazretleri bana şefkat eyle bir kere)
Yanup yakıldıgım dem ‘âşıkâna yâ Resûlallâh
(Aşıklara şikayette bulunduğum zaman yâ Rasûlallah)
Ne rütbe aglasam ‘isyânımıñ bir zerresi olmaz
(Ne kadar ağlasam da isyanımın bir kısmına bile kâfi gelmez)
Boyansa aglamakdan dîde kana yâ Resûlallâh
(Ağlamaktan gözüm kanlara boyansa bile ya Rasûlalah)
Bu kara yüzle dûzahdan dahi şerm eylerim billâh
(Allah için utanırım cehennemden bu hâlimle)
Degil Leylâ kuluñ lâyık cinâna yâ Resûlallâh
(Leylâ kulun cennetlere layık değil yâ Rasûlallah)