“Dil” Miracı

Yükselir sinelerden, şifaya açılan kapı, On tekbirle kurulur, kalbin mana yapısı. İftitah tekbiriyle dünya arkada kalır, Kâinat Sultanı’nın huzurunda yer alır.   ​İlk yedi kat semada, Nebiler selamlanır, Her basamakta gönül, bir erdemle nurlanır. Kimi sabır dersidir, kimisi de hitabet, Yükseldikçe her Sâlik, artar kalpteki hayret.   ​Sekizinci tekbirle biter cisimler faslı, Kürsî’de yankılanır varlığın…

Tahmidiye Duası Üzerine – 1

On Tekbirin Manevî Mi’racı Bediüzzaman Said Nursî Hazretleri’nin, “maddî ve mânevî hastalıkların” bir nevi şifası olduğunu belirttiği ve özellikle hastalık dönemlerinde ‘hususî bir virdim’ diyerek sıkça okuduğu Tahmidiye Duası, yine kendisinin derlediği Hizbü’l-Envâri’l-Hakâikı’n-Nûriye (Büyük Cevşen) isimli mecmuanın içinde yer alır. [1] Risale-i Nur’un 1950 yılında Bursa’ya ulaşmasına vesile olan Ali Çakmak Ağabey’in de ‘Kardeşim, her…

Gez-Göz-Arpacık Metaforu ‘Risale-i Nur Tasavvufu’na Bir Nazar-ı Vukûfî: Tahmîdiye Örneğine Giriş

          Üstadımız Bediüzzaman Said Nursî Hazretleri’nin (1878-1960) “Tarikatsız Cennete gidenler çoktur, fakat imansız Cennete giden yoktur.” (Nursî, Mektubât / 5. Mektup) gibi sözleri, “velayet-i kübra” ile “velayet-i suğra” arasındaki farkı, talebelerine görsel bir temsille anlattığı o meşhur tesbih hatırası ve “Zaman tarikat zamanı değildir, imanı kurtarma zamanıdır” şeklindeki yönlendirmeleri sebebiyle, Biz,…