Kelebek deyince akl\u0131m\u0131za d\u00fcnyan\u0131n en g\u00fczel hayvanlar\u0131ndan biri gelir. Hepimizi b\u00fcy\u00fcler, hi\u00e7biri di\u011fer e\u015fcinslerindekilere benzemeyen kanatlar\u0131nda do\u011fan\u0131n en \u00e7arp\u0131c\u0131 renklerini ve motiflerini ta\u015f\u0131yan o narin yarat\u0131k. Her kelebek farkl\u0131 farkl\u0131 kanat desenlerine, renklerine sahiptir bilindi\u011fi gibi. Karakterleri de birbirlerinden de\u011fi\u015fik midir acaba? Havada umars\u0131zca u\u00e7u\u015furken e\u015fsiz bir zerafeti anlat\u0131r bu sevimli mahluk; insanlarda \u00e7ok ho\u015f duygular uyand\u0131r\u0131r elbette. Ama kelebek bana daha ziyade Steve mc Queen\u2019nin m\u00fcthi\u015f bir filmini \u00e7a\u011fr\u0131\u015ft\u0131r\u0131r. Kolunda kelebek d\u00f6vmesi ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in \u2019\u2019Kelebek\u2019\u2019 lakab\u0131n\u0131 ta\u015f\u0131r filmin kahraman\u0131. Olay ger\u00e7ektir ve beyaz perdeye aktar\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130ftira nedeniyle hapise d\u00fc\u015fen ince ruhlu, zeki, yak\u0131\u015f\u0131kl\u0131, nazik bir adam\u0131n \u00f6zg\u00fcrl\u00fck tutkusunun hikayesini anlat\u0131r s\u00f6z\u00fc edilen film. Nice ba\u015far\u0131s\u0131z denemelerden ve eziyetli u\u011fra\u015flardan sonra hapisten ka\u00e7arak h\u00fcrriyetine kavu\u015fur o hapis mahkumu. \u00d6zg\u00fcrl\u00fck arma\u011fan edilmez, kazan\u0131l\u0131r anla\u015f\u0131laca\u011f\u0131 \u00fczre. Kimse kimseye \u00f6zg\u00fcrl\u00fck bah\u015fetmiyor. Bah\u015fedilen \u00f6zg\u00fcrl\u00fck de de\u011fersiz oluyor, anla\u015f\u0131lm\u0131yor, acemice harcan\u0131l\u0131yor. Hapisten kurtulduktan sonra hayat\u0131n her an\u0131n\u0131 dibine kadar ya\u015fad\u0131\u011f\u0131na eminim Kelebek\u2019in. Oysa g\u00fcndelik ya\u015fam hayat\u0131nda kesinlikle akl\u0131m\u0131za gelmez \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcn ne de\u011ferli oldu\u011fu. Son derece banal olarak alg\u0131lad\u0131\u011f\u0131m\u0131z telefonla\u015fabilmek, gazete okuyabilmek, al\u0131\u015fveri\u015f yapabilmek, evden i\u015fe gidebilmek, di\u015f f\u0131r\u00e7alayabilmek \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcn e\u015fsiz nimetleridir asl\u0131nda; k\u0131ymetini bilmek gerekir. Kelebek adl\u0131 zarif yarat\u0131\u011f\u0131n h\u00fcrriyet sembol\u00fc de oldu\u011funu o filmi seyrettikten sonra anlad\u0131m.<\/p>\n
Kelebek ayn\u0131 zamanda de\u011fi\u015fimi anlat\u0131r. O \u00e7irkin t\u0131rt\u0131l\u0131n vakitle d\u00fcnyan\u0131n en g\u00fczel hayvanlar\u0131ndan biri haline gelmesi ba\u015fl\u0131 ba\u015f\u0131na macerad\u0131r asl\u0131nda. Dut yapraklar\u0131n\u0131 kemire kemire kozaya d\u00f6n\u00fc\u015fmesi ve ipek yuvas\u0131ndan \u00e7\u0131karak \u00f6zg\u00fcr bir letafete eri\u015fmesi, m\u00fcthi\u015f ser\u00fcvenin yek hikayesidir ayn\u0131 zamanda. G\u00f6r\u00fcnen o ki, g\u00fczellik yava\u015f yava\u015f, ad\u0131m ad\u0131m, belki de sanc\u0131l\u0131 bir sab\u0131r s\u00fcrecinin akabinde olu\u015fuyor. Kelebekler fazla ya\u015famazlar. Birka\u00e7 g\u00fcnl\u00fck \u00f6m\u00fcrleri vard\u0131r. Ama zaman denilen kavram hep g\u00f6recelidir. Binlerce y\u0131l ya\u015fayan sekoya a\u011fa\u00e7lar\u0131na oranla insan \u00f6mr\u00fc de pek k\u0131sad\u0131r. \u0130\u015fte bu y\u00fczden kelebe\u011fin hayat\u0131 da kendince yeterli s\u00fcre\u00e7tir. O birka\u00e7 g\u00fcnl\u00fck ya\u015famda neler duyumsarlar sizce? G\u00fcne\u015f, temiz hava, \u00e7i\u00e7ekler, r\u00fczgar ne hissetirir onlara?.. Bizi nas\u0131l alg\u0131larlar acaba?<\/p>\n
Bir de kelebek kolleksiyoncular\u0131 vard\u0131r. Ellerine sopal\u0131 kelebek a\u011flar\u0131 alarak da\u011fda, bay\u0131rda, ovada ava \u00e7\u0131karlar. G\u00f6zlerine kestirdikleri kelebekleri yakalayarak \u00f6ld\u00fcr\u00fcrler. Onlar\u0131 cam \u00e7er\u00e7evelerde muhafaza ve te\u015fhir ederler. Camekanlarda \u00f6zenle korunan o \u015fahane yarat\u0131klara hayran olmamak m\u00fcmk\u00fcn de\u011fildir elbette, ne var ki camekandaki kelebekler u\u00e7mazlar, u\u00e7amazlar. Sadece cans\u0131z bedenleriyle donuk bir g\u00fczelli\u011fi te\u015fhir ederler.<\/p>\n
Ayr\u0131ca, kendini \u2019\u2019Kelebek\u2019\u2019 olarak niteleyen bir kad\u0131na sevdal\u0131y\u0131m. Platonik bir a\u015fk hikayesi, ne olur bilmiyorum\u2026 Lakin onu yazmayaca\u011f\u0131m bu sat\u0131rlarda. Ba\u015fka bir tuhaf sevgi \u00f6yk\u00fcs\u00fcn\u00fc boynumun borcu biliyorum ve o borcu \u00f6demek istiyorum.<\/p>\n
Babam nevi zat\u0131na m\u00fcnhas\u0131r bir insand\u0131; ailenin yabanc\u0131s\u0131 bir filozoftu. Asl\u0131nda \u201eBu d\u00fcnyan\u0131n yabanc\u0131s\u0131yd\u0131\u201c da denilebilirdi onun i\u00e7in. Orhan Veli, \u2019\u2019\u0130stanbul\u2019da Bo\u011fazi\u00e7i\u2019nde bir fakir Orhan Veli\u2019yim, Veli\u2019nin o\u011fluyum, tarifi imkans\u0131z kederler i\u00e7indeyim\u2019\u2019 dizelerini onun i\u00e7in yazm\u0131\u015ft\u0131 sanki. Ger\u00e7i Orhan Veli bu \u015fiiri a\u015fk i\u00e7in kaleme alm\u0131\u015ft\u0131 ama, babam\u0131n yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131na ve kederlerine kesinlikle uyuyordu bu m\u0131sralar. Babam bir vard\u0131, bir yoktu; hem vard\u0131 hem yoktu. Aksi bir yana da sahipti; mamafih bu \u00f6zelli\u011fini dedemden ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum. Belki de ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 ac\u0131 deneyimler aksile\u015ftirmi\u015fti babam\u0131. Onu ya\u015farken anlamam\u0131\u015f olmak hala i\u00e7imi yakan bir husustur. O hep ger\u00e7ek\u00fcst\u00fc bir insan gibi gelirdi bana. Aras\u0131ra vecizeler d\u00f6kt\u00fcr\u00fcrd\u00fc, mesela: Hayat bir gemi, ak\u0131l yelkeni, fikir d\u00fcmeni, kullan kendini, g\u00f6reyim seni. Bazen nasihatler verirdi: \u2019\u2019Kar\u015f\u0131ndaki insan\u0131 en az kendin kadar zeki, bilgili, k\u00fclt\u00fcrl\u00fc olarak alg\u0131la ve buna g\u00f6re sayg\u0131 g\u00f6ster\u2019\u2019 derdi. Ya da \u015fiirler okur, \u015fark\u0131lar s\u00f6ylerdi; ho\u015f, terbiyeli bir sesi vard\u0131. T\u00fcrk sanat m\u00fczi\u011fine tutkundu. \u2019\u2019Biraz k\u00fcl, biraz duman, o benim i\u015fte, o benim i\u015fte. Kerem misali yanan, o benim i\u015fte, o benim i\u015fte\u2026\u2019\u2019 T\u00fcrk sanat m\u00fczi\u011fi \u015fark\u0131lar\u0131n\u0131 dinlerken, s\u00f6ylerken kendinden ge\u00e7erdi resmen. Faruk Nafiz \u00c7aml\u0131bel\u2019in \u2019\u2019Han duvarlar\u0131\u2019\u2019 \u015fiiri ise onun favorisiydi. Bir de edibini bilmedi\u011fi Kelebek \u015fiiri vard\u0131; ortaokulda \u00f6\u011frenmi\u015f ve zihnine kaz\u0131m\u0131\u015ft\u0131 o m\u0131sralar\u0131:<\/p>\n
Ah ne g\u00fczel kelebek<\/p>\n
\u00dcst\u00fc mavi albenek<\/p>\n
Aman tutsam onu ben<\/p>\n
\u015eimdi u\u00e7up gitmeden<\/p>\n
Kelebek kanat a\u00e7ar<\/p>\n
\u00c7ocuk onu kovalar<\/p>\n
En sonunda yakalar<\/p>\n
Tutunca kelebe\u011fi<\/p>\n
Solar onun ipe\u011fi<\/p>\n
\u00c7ocuk a\u011flar bo\u015f yere<\/p>\n
Giden gelir mi ele?<\/p>\n
\u00c7ocuklu\u011funu anlat\u0131r, hi\u00e7 alg\u0131layamaca\u011f\u0131m\u0131z tadlar\u0131, kokular\u0131 betimlerdi. \u2018\u2019O ballar\u0131n, tereya\u011flar\u0131n\u0131n, domateslerin tad\u0131 yok \u015fimdilerde\u2019\u2019 derdi. Havada bulut gibi dola\u015fan bu anlat\u0131lar\u0131n t\u00fcm\u00fcn\u00fc masal gibi alg\u0131lard\u0131m. Bir s\u00fcre sonra da o bulut da\u011f\u0131l\u0131rd\u0131 zaten. Belki benim i\u00e7ime kapan\u0131kl\u0131\u011f\u0131m, belki onun aileye yabanc\u0131l\u0131\u011f\u0131\u00a0 ya da \u00e7ocuklu\u011fum \u00f6z\u00fcmletmiyordu s\u00f6zlerini bana. Babam\u0131n s\u00f6yledikleri evimin \u00f6n\u00fcnden ge\u00e7iyor, ama bir t\u00fcrl\u00fc kap\u0131m\u0131 \u00e7alm\u0131yordu. O da durumun fark\u0131ndayd\u0131, ama elinden bir\u015fey gelmiyordu. Sadece, \u2018\u2019Siz beni \u00f6ld\u00fckten sonra anlars\u0131n\u0131z, lakin bir faydas\u0131 olur mu, bilmiyorum\u2019\u2019 derdi. Belli ki, s\u00f6ylediklerinin etkisini, sonucunu g\u00f6rmek istiyordu \u00e7ocuklar\u0131nda. Gel g\u00f6r ki, topra\u011fa d\u00fc\u015fen tohumun da \u00f6zg\u00fcn bir diyalekti\u011fi var; meyve vermesi hemencecik olmuyor bilindi\u011fi gibi. \u00d6zellikle nasihatler deneyimle kar\u0131\u015f\u0131nca belle\u011fe kaz\u0131n\u0131yor. Kendi ailesinden pek memnun de\u011fildi san\u0131r\u0131m. Annesini \u00e7ok seviyordu, saf bir kad\u0131nm\u0131\u015f, ama babas\u0131 despotun tekiymi\u015f. Babaannemi d\u00f6vermi\u015f. Bunlar\u0131 m\u00fcthi\u015f bir rahats\u0131zl\u0131kla ifade ederdi, o hat\u0131ralar\u0131n\u0131 anlat\u0131rken i\u00e7indeki g\u00f6zya\u015flar\u0131 hissedilirdi. Bir seferinde kapkara h\u00fcz\u00fcn ta\u015f\u0131yan g\u00f6zlerle kendisini en derinden etkileyen ac\u0131s\u0131n\u0131 anlatt\u0131. Konu\u015furken sesi titriyordu; sigaras\u0131n\u0131 i\u00e7miyor, s\u00f6m\u00fcr\u00fcyordu alenen; dumanlara bo\u011fuluyordu o anlar\u0131 an\u0131msarken. Do\u011fdu\u011fu, ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 kentten ka\u00e7mak istiyormu\u015f. Anla\u015f\u0131lan orada ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 k\u00f6t\u00fc deneyimler onun ince ruhunu \u00e7ok y\u0131pratm\u0131\u015f. Memleketini terketmek, mutlu olaca\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fc diyarlara g\u00f6\u00e7mek i\u00e7in para biriktirmi\u015f. Avustralya\u2019ya gitmek istiyormu\u015f. Birg\u00fcn bu hayalini babas\u0131na a\u00e7m\u0131\u015f. Bunu duyan dedem de, \u2018\u2019Ver o paray\u0131 bana\u2019\u2019 diyerek, babam\u0131n senelerce tasarlad\u0131\u011f\u0131, ger\u00e7ekle\u015fmesi i\u00e7in didinip u\u011fra\u015ft\u0131\u011f\u0131 tutkusuna k\u0131ym\u0131\u015f orac\u0131kta, tek kalemde. \u00d6zenle korudu\u011fu kristal hayal yere d\u00fc\u015fm\u00fc\u015f ve parampar\u00e7a olmu\u015f. \u2018\u2019Hay\u0131r\u2019\u2019 dememi\u015f, diyememi\u015f.Y\u0131llarca \u00fcmit edilen ve kendisi i\u00e7in \u00e7aba harcan\u0131lan ve bir d\u00fc\u015f\u00fcn k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 bu an\u0131lar\u0131n\u0131 anlatt\u0131\u011f\u0131 zaman, babam\u0131n bak\u0131\u015flar\u0131nda g\u00f6rd\u00fcm; pelte\u011fimsi, simsiyah bir keder \u00e7\u00f6km\u00fc\u015ft\u00fc i\u00e7ine. Aile hayat\u0131 da pek ona g\u00f6re de\u011fildi. Tek ilgilendi\u011fi, karn\u0131m\u0131z\u0131n tok olmas\u0131 ve bar\u0131nmam\u0131zd\u0131. Di\u011fer teferruatlar onun ilgi alan\u0131na girmezdi. \u00c7eker \u00e7eker gider, bizi terkederdi ve bir s\u00fcre sonra tekrar geri d\u00f6nerdi. Her geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcnde g\u00fcre\u015fte feci yenilgiye u\u011fram\u0131\u015f bir pehlivan gelirdi evimize. \u00dcz\u00fclsek mi, k\u0131zsak m\u0131 bilemezdik. Daha sonra hi\u00e7bir\u015fey olmam\u0131\u015f gibi yuvarlan\u0131p giderdik. Babam b\u00f6yleydi ve biz de bu durumu kabullenmi\u015ftik. Hayat devam ediyor neticede; ben de ba\u015fkalar\u0131 gibi spor yapt\u0131m, i\u015f arad\u0131m, ba\u015fkalar\u0131na k\u0131zd\u0131m, evi badana ettim, a\u015f\u0131k oldum, kitaplar okudum memleket de\u011fi\u015ftirdim falan; ko\u015fu\u015fturmacaya devam. Gurbette babam bazen akl\u0131ma geliyordu, ama o hala uzaktaki yabanc\u0131 akrabayd\u0131 benim i\u00e7in. \u00d6l\u00fcm\u00fcn\u00fc ise hi\u00e7 tasavvur edemiyordum. O asla \u00f6lmeyecekmi\u015f gibi geliyordu bana. Bir\u015fey varken ve biz ona sahipken onun de\u011ferini bilemiyoruz; kaybedebilece\u011fimiz akl\u0131m\u0131za bile gelmiyor; hep bizimmi\u015f gibi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz ve davran\u0131yoruz, belki de anlamaya bile \u00e7al\u0131\u015fm\u0131yoruz. Oysa hayat\u0131 fark\u0131ndal\u0131k i\u00e7inde ya\u015famak laz\u0131m. \u0130\u00e7inde fark\u0131ndal\u0131k olmayan ya\u015fam sabun k\u00f6p\u00fc\u011f\u00fc olmaktan ileri gidemiyor. Her canl\u0131 gibi babam da ya\u015fland\u0131. \u0130htiyarl\u0131\u011f\u0131nda tam bir erene d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc. \u00c7ok seyrek konu\u015fuyordu, ama her s\u00f6z\u00fc okkal\u0131 ve bilgeceydi. Kalp k\u0131rm\u0131yor, hep oluruna gidiyordu. Bazen s\u00f6zlerimize bilgece g\u00fcl\u00fcmsemekten ba\u015fka tepki vermiyordu. \u00c7evresindeki insanlar\u0131, olan\u0131 biteni sessiz sedas\u0131z izlemekle yetiniyordu. Belki de, bir \u015fey s\u00f6ylese, att\u0131\u011f\u0131 ta\u015f\u0131n yerine varmayaca\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordu. San\u0131r\u0131m bu gaddar d\u00fcnya pek ho\u015funa gitmemi\u015fti. \u0130nsanlar\u0131n hoyratl\u0131\u011f\u0131, densizli\u011fi, iki y\u00fczl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc a\u015f\u0131r\u0131 y\u0131pratm\u0131\u015ft\u0131 hassas benli\u011fini. Art\u0131k daha fazlas\u0131na gerek yoku okuyordum babam\u0131n kirpiklerinde, tav\u0131rlar\u0131nda. Son meditasyonuna girmi\u015f bir budist rahip gibi, sessiz sedas\u0131z elini ete\u011fini \u00e7ekiyordu bu d\u00fcnyadan. Derken babam ya\u015fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n son d\u00f6neminde kal\u00e7a kemi\u011fini k\u0131rd\u0131 ve hastahaneye kald\u0131r\u0131ld\u0131. Sa\u011fl\u0131\u011f\u0131nda \u00f6l\u00fcmden bahsederken hep, \u2018\u2019\u00dc\u00e7 g\u00fcn yatak, d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc g\u00fcn\u00fc toprak\u2019\u2019 derdi. Bu sefer o iste\u011fi ger\u00e7ekle\u015fti, \u00e7ok \u00e7ekmedi ve \u00fc\u00e7 g\u00fcn hastahanede kald\u0131ktan sonra vefat etti. Doktorlar \u2018\u2019Elimizden gelen b\u00fct\u00fcn \u00e7abay\u0131 harcad\u0131k, ama amca burada kalmak istemedi\u2019\u2019 demi\u015fler. Babam\u0131 yitirdikten sonra oturdum ve uzun uzun onu d\u00fc\u015f\u00fcnmeye ba\u015flad\u0131m. S\u00f6yledikleri yava\u015f yava\u015f kafama dank etmeye, hareketleri anlam kazanmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. Belki de bende babam, ancak \u00f6ld\u00fckten sonra babam oldu. Yak\u0131n\u0131ndaki bir insan\u0131 ancak \u00f6l\u00fcm\u00fcnden sonra duyumsayabilmek, anlayabilmek, kavrayabilmek ne kahredici… Her insan kendi duvarlar\u0131na \u00e7arp\u0131yor, \u00f6z\u00fcn\u00fcn engellerine tak\u0131l\u0131yor. Bazen insan\u0131n en b\u00fcy\u00fck engeli kendi varl\u0131\u011f\u0131 oluyor i\u015fte. Ve ancak o asil insan\u0131 kaybettikten sonra, buruk bir ne\u015feyle okudu\u011fu o \u015fiirdeki kelebe\u011fin kendisi oldu\u011funu da anlad\u0131m. Adam resmen hayat hikayesini anlatan dizeleri bizlere okuyor, ama bu ifadeler de u\u00e7suz bucaks\u0131z bir yaln\u0131zl\u0131kta ya\u015fanmaya mahkumdu zahar. G\u00f6r\u00fcnen o ki, biz olaya seyirci bile olam\u0131yorduk. Babam u\u00e7amam\u0131\u015f, hayalini kurdu\u011fu uzaklara gidememi\u015f, hep \u00f6zlemini duydu\u011fu kelebekler vadisine bir t\u00fcrl\u00fc ula\u015famam\u0131\u015ft\u0131 maalesef. O, benli\u011fi \u00f6rselenmi\u015f bir kelebekti kesinlikle. Son s\u00f6z\u00fc anneme ili\u015fkin olmu\u015f, \u2018\u2019Ben biliyorum, o beni sevdi\u2019\u2019 demi\u015f; ard\u0131ndan da can vermi\u015f. Ve babam\u0131n vefat\u0131ndan sonra, aras\u0131ra ba\u015f\u0131m\u0131za, elimize, baca\u011f\u0131m\u0131za konan; hi\u00e7 beklemedi\u011fimiz anlarda bize tatl\u0131, sevimli duygular ya\u015fatan o dervi\u015fimsi kelebe\u011fin efsunlu kanatlar\u0131n\u0131 \u00e7\u0131rparak, bir daha asla geri d\u00f6nmemek \u00fczere u\u00e7up gitti\u011fini fark ettim. \u00c7ocuk a\u011flar bo\u015f yere, giden gelir mi ele?..<\/p>\n
n siz siz olun, bir kalpazan\u0131n zengin olma \u00fcmitlerinden ka\u00e7\u0131n\u0131n. Kirli d\u00fcrt\u00fcler umudu sahtele\u015ftiriyor, \u00e7irkinle\u015ftiriyor. Ba\u015fkalar\u0131n\u0131n ac\u0131lar\u0131 \u00fcst\u00fcne \u00fcmitler beslemeyin. Ac\u0131yan asl\u0131nda sizin ruhunuz olur da, siz farketmezsiniz bile. Umut vicdans\u0131z da olmamal\u0131. Kinin, nefretin umutla bir ilgisi olmad\u0131\u011f\u0131na da eminim. Umut kat\u0131ks\u0131z, temiz ve alt\u0131n gibi de\u011ferli olmal\u0131. Umudunuza bakan insan\u0131n g\u00f6zleri kama\u015fmal\u0131.<\/p>\n
Umudun inan\u00e7 ile bir ili\u015fkisi var m\u0131d\u0131r sizce? \u0130nanmak \u00e7ok zor asl\u0131nda. Hele hele ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m\u0131z \u015fu g\u00fcnlerin d\u00fcnyas\u0131nda. Ama bazen tutundu\u011fumuz tek \u015fey de bu oluyor. \u0130nan\u00e7s\u0131z umut neye benzer? \u0130nand\u0131\u011f\u0131m\u0131z i\u00e7in mi umut besleriz, umut besledi\u011fimiz i\u00e7in mi inan\u0131r\u0131z? \u0130nanmak ve umut birbirini tetikleyen iki kavram gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. \u0130nanmak, bir \u015feye ya da bir sonuca kesin duymak, ger\u00e7ekle\u015fece\u011fine dair i\u00e7sel bir kabulleni\u015fken; umut o sonucun ger\u015fekle\u015fmesini arzu etmek ve beklemektir. G\u00f6r\u00fcnen o ki, inanmak umudu daha g\u00fc\u00e7l\u00fc, daha kal\u0131c\u0131 k\u0131l\u0131yor. Umut ise, insan\u0131 inanc\u0131n\u0131 kaybetmemeye, eyleme iter. Mesela bir insan daha iyi bir gelece\u011fe inan\u0131yorsa, o gelece\u011fe dair umudu hep canl\u0131 kal\u0131r. Bunun tam tersi de ge\u00e7erlidir elbette: Umudu olan bir insan, ayn\u0131 zamanda buna inanmay\u0131 da \u00f6\u011frenir. Biri di\u011ferinin barutu gibi bir\u015fey galiba. Ama as\u0131l zor olan ikisini de ayn\u0131 anda kaybetmemektir. Faaliyet ise kaybetmenin panzehiridir. At\u0131l olan insan ba\u015ftan kaybetmi\u015ftir zaten.<\/p>\n
Peki umut kendili\u011finden ba\u015far\u0131y\u0131 beraberinde getirir mi? Umut ile ba\u015far\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fki olduk\u00e7a g\u00fc\u00e7l\u00fcd\u00fcr. Umut, insan\u0131n zorluklar kar\u015f\u0131s\u0131nda pes etmemesini, denemeye tekrar ve tekrar devam etmesini sa\u011flar. Ba\u015far\u0131 ise \u00e7o\u011fu zaman tam da bu \u0131srar ve \u00e7abalaman\u0131n sonucunda gelir. Umut eden biri, ba\u015far\u0131n\u0131n m\u00fcmk\u00fcn oldu\u011funa inan\u0131r ve hedeflerine ula\u015fmak i\u00e7in gerekli motivasyonu bulur. Bu motivasyon, engelleri a\u015fma ve ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131klar kar\u015f\u0131s\u0131nda yeniden aya\u011fa kalkma, bir kez daha at\u0131lma g\u00fcc\u00fcn\u00fc verir. Ba\u015far\u0131 ise, umut eden ki\u015fiye \u2018\u2019Evet bu m\u00fcmk\u00fcn!\u2019\u2019 diyerek umutlar\u0131n\u0131 peki\u015ftirir. Yani umut, ba\u015far\u0131ya giden yolda itici bir g\u00fc\u00e7; ba\u015far\u0131 ise umudun ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz bir \u00f6d\u00fcl\u00fc gibidir.<\/p>\n
Ama belki de as\u0131l mesele, ba\u015far\u0131 gelmese ve hatta \u00e7ok b\u00fcy\u00fck bir d\u00fc\u015f k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ya\u015fasak bile umudu kaybetmemek de\u011fil midir sizce?..<\/p>\n
<\/p>\n
K\u00f6ksal T\u00fcrker<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Kelebek deyince akl\u0131m\u0131za d\u00fcnyan\u0131n en g\u00fczel hayvanlar\u0131ndan biri gelir. Hepimizi b\u00fcy\u00fcler, hi\u00e7biri di\u011fer e\u015fcinslerindekilere benzemeyen kanatlar\u0131nda do\u011fan\u0131n en \u00e7arp\u0131c\u0131 renklerini ve motiflerini ta\u015f\u0131yan o narin yarat\u0131k. Her kelebek farkl\u0131 farkl\u0131 kanat desenlerine, renklerine sahiptir bilindi\u011fi gibi. Karakterleri de birbirlerinden de\u011fi\u015fik midir acaba? Havada umars\u0131zca u\u00e7u\u015furken e\u015fsiz bir zerafeti anlat\u0131r bu sevimli mahluk; insanlarda \u00e7ok ho\u015f…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":16853,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"saved_in_kubio":false,"_mi_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"fifu_image_url":"","fifu_image_alt":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[289,145,285],"tags":[],"class_list":["post-16843","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-agustos-25","category-dusunce","category-koksal-turker","category-289","category-145","category-285","description-off"],"aioseo_notices":[],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/korpekalemler.net\/wp-content\/uploads\/2025\/08\/koksal-turker.jpg","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16843"}],"collection":[{"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16843"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16843\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16844,"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16843\/revisions\/16844"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/16853"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16843"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16843"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16843"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}