\u00c7al\u0131\u015fma masama oturdu\u011fumda ilk i\u015f, bilgisayar\u0131mda ar\u015fivledi\u011fim metinleri okumaya ba\u015flar\u0131m… Baz\u0131 metinlere yo\u011funla\u015fmak ve bir damar yakalay\u0131p oradan yeni bir \u015feyler s\u00f6ylemeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131mda balkona \u00f6zenle yerle\u015ftirdi\u011fim bitkileri seyre dalar\u0131m. \u0130rili ufakl\u0131 saks\u0131lara dikti\u011fim fesle\u011fen, kakt\u00fcs ve sardunyalara bakt\u0131k\u00e7a hem g\u00f6zlerimin hem de ruhumun dinlendi\u011fini fark ederim. \u015eayet sabaha kadar \u00e7al\u0131\u015fm\u0131\u015fsam \u00e7i\u00e7eklerime su verip canl\u0131 kalmas\u0131n\u0131 sa\u011flar\u0131m. Bu seremoniyi ger\u00e7ekle\u015ftirdi\u011fimde o g\u00fcn\u00fcm \u00e7ok verimli ge\u00e7er\u2026<\/p>\n
Saks\u0131lardan balkona yay\u0131lan mis gibi topra\u011f\u0131n kokusu, i\u00e7 ac\u0131c\u0131, ruh ok\u015fay\u0131c\u0131 nane ve fesle\u011fenin kokusu, g\u00fcne\u015fin ilk \u0131\u015f\u0131klar\u0131yla \u00e7i\u00e7eklerin yapraklar\u0131na temas\u0131, bah\u00e7emizdeki meyve a\u011fa\u00e7lar\u0131na t\u00fcnemi\u015f g\u00fcvercin, kumru ve di\u011fer ku\u015flar\u0131n sabah zikirlerini dinlemekten haz duyar\u0131m. D\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr\u00fcm, bakar\u0131m, seyredip anlamaya, idrak etmeye, yeni \u015feyleri ke\u015ffetmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131r\u0131m. Bazen kelimelerden yeni bir yol a\u00e7m\u0131\u015fsam hemen not defterime yaz\u0131p, art arda s\u0131ralamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131r\u0131m. Bu bir \u00e7e\u015fit zor bir bulmacay\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fcyor hissi verir bana. Hani t\u00fcm sorular\u0131n yan\u0131tlar\u0131n\u0131 biliyormu\u015fum gibi\u2026 Bazen de i\u00e7inde hi\u00e7 s\u00f6zc\u00fck olmayan, ancak tarifini bir t\u00fcrl\u00fc yapamad\u0131\u011f\u0131m, belki de aciz kald\u0131\u011f\u0131m ve i\u00e7inden ge\u00e7ilebilir bir auraya b\u0131rak\u0131yorum kendimi. \u0130ki s\u00f6z aras\u0131nda uzay\u0131p giden o suskunluklara\u2026<\/p>\n
Ortaokullu y\u0131llar\u0131mdan beri okuma iste\u011fim, yazma arzum deftere ve kaleme olan d\u00fc\u015fk\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcm bug\u00fcn h\u00e2l\u00e2 devam ediyor. O y\u0131llarda yazmak, kendimi anlamak, yapt\u0131klar\u0131mla d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcklerimi kendime kabul ettirmeye \u00e7al\u0131\u015fmakt\u0131. Ger\u00e7ekten insan, kendi p\u00fcr\u00fczlerini g\u00f6rmek isterse d\u00fc\u015f\u00fcnmeli ve yazmal\u0131! B\u00f6ylece kendi \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131, p\u00fcr\u00fczlerini g\u00f6r\u00fcp, kendini tan\u0131yabilir ve anlayabilir.<\/p>\n
Benim d\u00fc\u015f\u00fcnme ve yazma ser\u00fcvenimde bazen kendimi belli s\u00f6zlerle anlatt\u0131ktan sonra \u015fa\u015f\u0131rarak art\u0131k o anlatt\u0131\u011f\u0131m gibi biri olmad\u0131\u011f\u0131m\u0131 fark ederdim. Her tan\u0131mlamada hakikatin ba\u015fka bir y\u00fcz\u00fcne d\u00f6n\u00fcyordum, bu hakikatler ba\u015fka bir y\u00fcz\u00fcm\u00fc perdeledi\u011fini fark ederdim. Ayn\u0131 kalan, anonim bir ger\u00e7ekli\u011fe tekab\u00fcl eden yeg\u00e2ne olaylar\u0131m ise birtak\u0131m eylemlerimdi; \u201c\u015euraya gittim, buradan geldim, yeni kitaplar ald\u0131m\u201d gibi. Onun d\u0131\u015f\u0131ndaki her \u015fey g\u00f6receli ger\u00e7ekli\u011fin kapsama alan\u0131na giriyordu\u2026
\nBu k\u0131s\u0131rd\u00f6ng\u00fcden kurtulman\u0131n yolu, yazarken kendi merkezimle benli\u011fim aras\u0131na bir mesafe koymakta buldum. Bunun \u00fczerine defterime \u00f6yk\u00fcler, hikayeler ve denemeler yazmaya ba\u015flad\u0131m. Yine en b\u00fcy\u00fck esin kayna\u011f\u0131m yine kendi ya\u015fant\u0131mdan al\u0131yordum ama en az\u0131ndan \u201cben olmayan\u201d\u0131 anlatmaya ba\u015flamak bamba\u015fka bir ufuk a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131 yazma ser\u00fcvenimin \u00f6n\u00fcnde. \u0130\u015fte bu y\u00fczden kendini anlatmaya \u00e7al\u0131\u015fan \u00e7o\u011fu insan\u0131n, kendisinin bir benzeriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcyordum. Bu da insan\u0131n k\u00e2\u011f\u0131t \u00fczerinde en fazla bir yans\u0131ma ve bir tezah\u00fcr elde etmesini sa\u011fl\u0131yordu. Yani elinizdeki kalemle ayna kadar yakla\u015famayanlar\u0131n kendi imgelemlerinde bo\u011fuldu\u011funa \u015fahit oluyordum.<\/p>\n
Peki bu neden b\u00f6yledir?<\/p>\n
San\u0131yorum insan\u0131n y\u00fczde y\u00fcz kendi anlatmas\u0131 m\u00fcmk\u00fcn de\u011fil\u2026 Zira insan kendi hakikatlerinden bile eksiktir! \u0130nsan, o bir t\u00fcrl\u00fc tamamlanamama duygusu y\u00fcz\u00fcnden kendini ifade etme ihtiyac\u0131 hisseder. \u00c7o\u011fu aray\u0131\u015flar, ke\u015fifler, yorumlar hi\u00e7 bitmesin, her an yenilensin diye yani\u2026 K\u00e2inattaki yarat\u0131l\u0131\u015f\u0131n her an s\u00fcrmesi de bunu do\u011frular bir hadisedir.<\/p>\n
Gelgelelim g\u00fcn\u00fcm\u00fczde yazardan istenen en yal\u0131n, en \u00e7\u0131plak haliyle kendinden bahsetmesi. \u201cSamimi ol, somut ve net ol. K\u0131sa ve yal\u0131n ol.\u201d Ve bu tek kriter haline geldik\u00e7e edebiyat\u0131n edebi de giderek azal\u0131yor, dolay\u0131ml\u0131 anlatma bi\u00e7imleri, imge ve simgeler, te\u015fbih ve \u00e7a\u011fr\u0131\u015f\u0131mlar \u00e7ekiliveriyor edebiyat\u00e7\u0131n\u0131n k\u0131y\u0131s\u0131ndan. Kendini oldu\u011fu gibi anlatma tela\u015f\u0131 yazar\u0131n yarat\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 kalbinden han\u00e7erliyor.<\/p>\n
Baudelaire\u2019in, Pavese\u2019nin, Gide veya Kafka\u2019n\u0131n g\u00fcnl\u00fcklerini okurken de kendilerinden bahsettiklerini g\u00f6r\u00fcr\u00fcz. Ama onlar kendilerinden yola \u00e7\u0131karak bir ba\u015fkas\u0131n\u0131n i\u00e7 d\u00fcnyas\u0131na ula\u015fabilmi\u015fler, ba\u015fkalar\u0131n\u0131n kendi kendileriyle y\u00fczle\u015febilmesine katk\u0131da bulunabilmi\u015fler. Bug\u00fcn ise yazardan beklenen tek tip bir talep var: \u201cBa\u015fkas\u0131 olma, kendin ol.\u201d Kendine ba\u015fkas\u0131 \u00fczerinden bakamayan bir yazarda okuyucu ne bulabilir diye d\u00fc\u015f\u00fcnmeden edemiyorum.<\/p>\n
Defterle, kalemle olan yak\u0131nl\u0131\u011f\u0131m\u0131n ikinci d\u00f6nemlerinde, \u00f6zellikle denemelere a\u011f\u0131rl\u0131k verdi\u011fim bir zamanda anlad\u0131m ki farkl\u0131 d\u00fcnyalar, birbirinden de\u011fi\u015fik ya\u015fant\u0131lar ve i\u00e7 sesler \u00e7o\u011fald\u0131k\u00e7a, kendini zaten anlatm\u0131\u015f oluyor insan\u2026 Bu ke\u015fif, kendi ad\u0131ma en net ve somut ke\u015fiflerimden biri olmu\u015ftu benim i\u00e7in.<\/p>\n
Aynaya bak\u0131p ne g\u00f6r\u00fcyorsan\u0131z okuyucuya onu sundu\u011funuzda, bunun ad\u0131 hik\u00e2ye, \u00f6yk\u00fc veya deneme de\u011fil, bu bir te\u015fhirdir. Ya\u015fad\u0131klar\u0131n\u0131zdan yola \u00e7\u0131k\u0131p yine ayn\u0131 yere var\u0131yorsan\u0131z, kendinizi en iyi anlatan yine siz oluyorsan\u0131z, giderek \u00e7\u0131r\u0131l\u00e7\u0131plak hale gelir ve bir t\u00fcrl\u00fc \u00fc\u00e7 c\u00fcmlecik atmaya k\u0131yamazs\u0131n\u0131z kendi te\u015fhircili\u011finizden. Okuyucuya ke\u015ffedecek, tamamlayacak, hatta bir bak\u0131ma kendi \u00f6yk\u00fcs\u00fcn\u00fc yazd\u0131racak cesareti vermezseniz ne yazman\u0131n ne d\u00fc\u015f\u00fcnmenin ne de d\u00fcnyaya yeni bir eser meydana getirmenin hi\u00e7bir k\u0131ymeti olmaz.<\/p>\n
Aynaya bakt\u0131\u011f\u0131n\u0131zda g\u00f6rd\u00fckleriniz d\u0131\u015f\u0131nda, g\u00f6remediklerinizi de sunabilirsiniz okura. Ama ilkinde kar\u015f\u0131n\u0131zda dikizciler bulursunuz ve kendi imgenizi onlar\u0131n g\u00f6z ucuna hapsediverirsiniz. \u0130kincisinde ise bir payla\u015f\u0131m bulursunuz. Kendini anlatmakla ifade etmek aras\u0131ndaki o ince \u00e7izgi burada yat\u0131yor bence.<\/p>\n
\u201cModern okurun beklentisi, bug\u00fcn yazar\u0131 \u00e7\u0131r\u0131l\u00e7\u0131plak kar\u015f\u0131s\u0131nda g\u00f6rmektir\u201d diyor Susan Sontag. Kendini anlatan yazarla neden bu kadar ilgilenilir? Okuyucu do\u011frudan kendi i\u00e7ine bakma arzusu ve bununla da asl\u0131nda kendini ke\u015ffetme-anlatma hevesini duyuyor herhalde. Belki de bug\u00fcn yazarlar\u0131n kurduklar\u0131 hik\u00e2yeleri ger\u00e7ek hik\u00e2yesi sanan okurlarla kar\u015f\u0131la\u015fmalar\u0131m\u0131z biraz da bundan kaynaklan\u0131yor.<\/p>\n
\u00c7al\u0131\u015fma masam\u0131n \u00fcst\u00fcnde, alt\u0131nda, sa\u011f\u0131nda, solunda duran defterlerim, elimin alt\u0131nda dursun diye s\u0131rtlar\u0131n\u0131 bana \u00e7evirdi\u011fim kitaplar\u0131m\u2026 Ya da bilgisayar\u0131m\u0131n Word\u2019\u00fcnde haz\u0131r k\u0131ta bekleyen s\u00f6zc\u00fckler\u2026 Baz\u0131 zamanlar bunlar\u0131n hepsinin hep ayn\u0131 \u015feyi yazmak i\u00e7in gereken detaylar oldu\u011funu hissediyorum. Yazar nihayetinde hep ayn\u0131 \u015feyi yaz\u0131yordur belki de kim bilir\u2026 Fakat maharet, her seferinde o \u015feyin ba\u015fka bir y\u00fcz\u00fcne bakabilmektedir herhalde. Aynan\u0131n kar\u015f\u0131s\u0131na ge\u00e7ti\u011finizde bir benzerlik g\u00f6rmeksizin kendinize ilk kez bakabilmek i\u00e7in\u2026<\/p>\n
Kal\u0131n sa\u011fl\u0131cakla<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00c7al\u0131\u015fma masama oturdu\u011fumda ilk i\u015f, bilgisayar\u0131mda ar\u015fivledi\u011fim metinleri okumaya ba\u015flar\u0131m… Baz\u0131 metinlere yo\u011funla\u015fmak ve bir damar yakalay\u0131p oradan yeni bir \u015feyler s\u00f6ylemeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131mda balkona \u00f6zenle yerle\u015ftirdi\u011fim bitkileri seyre dalar\u0131m. \u0130rili ufakl\u0131 saks\u0131lara dikti\u011fim fesle\u011fen, kakt\u00fcs ve sardunyalara bakt\u0131k\u00e7a hem g\u00f6zlerimin hem de ruhumun dinlendi\u011fini fark ederim. \u015eayet sabaha kadar \u00e7al\u0131\u015fm\u0131\u015fsam \u00e7i\u00e7eklerime su verip canl\u0131 kalmas\u0131n\u0131…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":16259,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"saved_in_kubio":false,"_mi_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"fifu_image_url":"","fifu_image_alt":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[144,245,164],"tags":[],"class_list":["post-16246","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-edeb","category-ekim-23","category-yusairmak","category-144","category-245","category-164","description-off"],"aioseo_notices":[],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/korpekalemler.net\/wp-content\/uploads\/2023\/10\/IMG-20231023-WA0096.jpg","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16246"}],"collection":[{"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16246"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16246\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16285,"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16246\/revisions\/16285"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/16259"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16246"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16246"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/korpekalemler.net\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16246"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}