NAAT
Kapındayım Bilirim iki kere çaldım bu son hakkım Ateş üstünde etten bir çömlekte Pişmek bilmez bir avuç kırıntıyım Ab-ı hayat dökülürken parmaklarından Sina’ya mı özenir de kuruyup çatlar sadrım Aldığını ziyan eden dibi delik bir kabım Güğümlerle gülsuyu dökülse Belki bozulmaz intizamım Ama senden bir “ah” yıkar Çözülür anında intisabım Küsme ey ayın on…